Chapter 26

سنگینی ریشه سبکی است

重为轻根,静为躁君。
是以圣人终日行不离辎重。虽有荣观,燕处超然。
奈何万乘之主,而以身轻天下?轻则失本,躁则失君。
سنگینی ریشه سبکی است، و خاموشی ارباب بی‌قراری. از این رو شخص آگاه تمام روز سفر می‌کند بی‌آنکه بار سنگینش را رها کند. اگرچه مناظر زیبا باشد، با آرامش در آن می‌ماند. چگونه است که فرمانروای هزار سپاه، جان خود را در جهان سبک می‌شمارد؟ سبکی ریشه را از دست می‌دهد، و بی‌قراری ارباب را.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که سنگینی و خاموشی پایه‌های اصلی هستند. سبکی و بی‌قراری این پایه‌ها را از بین می‌برد. فرمانروایی که خود را سبک بشمارد، ریشه و اربابش را از دست می‌دهد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من گاهی در زندگی سبک و بی‌قرار می‌شوم — به دنبال هیجان‌ها می‌روم و آرامش درونی‌ام را فراموش می‌کنم. این فصل به من یادآوری می‌کند که سنگینی و خاموشی قدرت واقعی من‌اند.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز لحظه‌ای از سرعت زندگی کم کنم. در سکوت بنشینم، نفس عمیق بکشم و بدانم که این آرامش ریشه من است.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →