دیکھو تاں نظر نہ آوے

ایہ باب کسے بارے وچ اے؟

ایہہ ابواب تاؤ دی سب توں بنیادی صفت بیان کردی اے — ایہہ نظر، کان، تے ہتھ نہیں آنے والی اے۔ تاؤ کوئی شے نہیں اے جہڑی اکھیرے نال دیکھی جا سکے، پر ایہہ ہر شے وچ موجود اے۔ ایہدے اُتوں نہ روشنی اے نہ ہیٹھلے تاریکی — ایہہ انہاں دے وچکار اے۔ ایہنوں کھُلکھُلائی کیا اے کیونکہ ایہہ پکڑی نہیں جا سکدی۔ پر ایہدی مدد نال اسیں قدیم طریقے نوں سمجھ سکدے ہاں تے ایہنوں اُتوں اُدھر دی طرح اُتار سکدے ہاں۔

میرا اس سے کیا تعلق ہے؟

میں جدوں کوشش کردا ہاں کہ ساریاں گلاں نوں مکمل طور تے سمجھ لاں یا پکڑ لاں، تاں میکوں بے چینی ہندی اے۔ ایہہ ابواب میکوں یاد کراوندی اے کہ کجھ شیواں گہرے اے، ایہنوں نظر یا عقل نہیں سمجھیا جا سکدا۔ بس ایہنوں محسوس کرو تے ایہدے اگے جاؤ۔

آج مینوں کی کرنا چاہیدا اے؟

آج میں کسے ایس شے نوں سمجھن دی کوشش کراؤں گا جہڑی میری سمجھ توں باہر اے۔ میں ایہنوں پکڑن دی بجائے بس ایہدے نال رہاں گا — کھُلکھُلائی وچ رہندے ہوئے۔