Chapter 17

Ing Pinakamataas a Pamamagun

太上,下知有之;其次,亲而誉之;其次,畏之;其次,侮之。信不足焉,有不信焉。
悠兮其贵言。功成事遂,百姓皆谓我自然。
Ing pinakamataas a pamamagun, e mu la rin k kilalanan ding tau. Kerlan, metung karing luluparan dindin. Keran lang kaluguran wan panginabutan. Keran lang matakutan. Keran man i lilibayanan at i lilibe. Uling e mabyai ing pitiis, atyu la murin ing e pitiis. Maragul yang kamahalan king palabras na. Kapag sikat na ing kayang gawan, at mabya na ing kayang lulupan, i la mipamagun di ngeni, "Keni mi ya, ketu miya."

Malalim a Pagninilay

Nanung пийа кебит neng chapter?

Byesa neng maglub king katimpiam at katimuan king pamamagun. Ing pinakamataas a pamamagun, e la ginwang pikilanwan ding tau; megi la lang sila king pamagbieng masanting. Ing keraklan neng luluparan, e re makailalo; alang kasaysayan, alang kasaksian. Bayu pa, megi na la ring luluparan king pamagbieng masanting, megi la lang karing masanting.

Yu ya keng me?

Masanting ya king meging koi ko king pamamagun karing miyayaup ko king pamibalikag o king pamilya ko. Kayung masanting, e ko kekikilala ing aking sarili a pekamaragul, alang kasaysayan. E ku idini ing kasaysayan; e ku kekakitaan ing aking sarili. Minsan king pamiyabe ko, byesa kung pamagbieng masanting—magpabasi, magpaimun, e magpabalu.

Nanu ing dapat kung gawa ngeni?

Pyong pamiyabe mo, ipamagu me ing sarili mo king kasantingam. E mu kekakitaan ing aking kayan yang gawan. Kapag byesa me ing sarili mo king kaluguran, e mu kekailalo ing pitiis da ring tau. Magpabasi ka king metung a araw, pamagu me ing sarili mo king kasantingam, at e mu pikilanwan ing aking kasaysayan na king kayang buhay.

Related a Chapters

Kong Reflection

Nanung inspiration ne keng ka? Papanu mo ne i-apply?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →