De kracht van het Ene

Vroeger bereikten zij het Ene: de hemel bereikte het Ene en werd helder; de aarde bereikte het Ene en werd stabiel; de geesten bereikten het Ene en werden krachtig; de dalen bereikten het Ene en werden vol; alle dingen bereikten het Ene en leefden; vorsten en heersers bereikten het Ene en werden de spil van de wereld. Wat hieruit voortkomt: als de hemel niet helder was, zou hij dreigen te scheuren; als de aarde niet stabiel was, zou ze dreigen te beven; als de geesten niet krachtig waren, zouden ze dreigen te verdwijnen; als de dalen niet vol waren, zouden ze dreigen uit te drogen; als alle dingen niet leefden, zouden ze dreigen te vergaan; als vorsten en heersers niet verheven waren, zouden ze dreigen te vallen. Daarom is het nobele geworteld in het nederige, en het hoge gebaseerd op het lage. Daarom noemen vorsten en heersers zichzelf 'alleenstaand', 'weinig' en 'onwaardig'. Is dit niet de nederigheid als basis? Is het niet zo? Daarom leidt het najagen van vele eerbewijzen tot geen eer. Wees niet als kostbaar jade, maar als een gewone steen.