Поглавје 69

Она што го рече војсководецот

用兵有言:吾不敢为主而为客,不敢进寸而退尺。
是谓行无行,攘无臂,扔无敌,执无兵。
祸莫大于轻敌,轻敌几丧吾宝。故抗兵相加,哀者胜矣。
Еден војсководец рече:Јас не се осмелувам да ја предводам туку да ја следам; не се осмелувам да напредувам инче по инче, туку да се повлекувам стапка по стапка. Затоа марширам без ред, кревам раце без да ги фрлам, водам без да има непријател, напаѓам без оружје. Нема поголема несреќа од потценувањето на непријателот; потценувајќи го непријателот, речиси ги губам моите три блага. Кога две војски се соочуваат, оној што е со скрушено срце ќе победи.

Длабока рефлексија

За што е ова поглавје?

Ова поглавје открива длабока парадокс: вистинската воена вештина не е во нападот туку во избегнувањето на борбата. Оној кој оди назад стапка по стапка, кој маршира без да напредува, кој напаѓа без оружје - тој е вистинскиот мајстор. Потценувањето на непријателот е најголемата опасност, бидејќи ја губиш твојата внатрешна сила. Победата е на страната на оној кој е подготвен, не оној кој е агресивен.

Како се однесува на мене?

Честопати потценувам препреките во животот - мислам дека знам подобро, дека нема да биде тешко, дека ќе успеам без подготовка. Но ова учење ми покажува дека скромноста и подготвеноста се вистинската сила. Наместо да се фрлам во предизвиците со самодоверба, можеби е подобро да ги премислам, да се повлечам и да го чувам мојот внатрешен мир.

Што да правам денес?

Денес ќе практикувам стратешко повлекување: кога ќе посакам да нападнам ситуација агресивно, ќе застанам и ќе премислам. Ќе ги потценувам предизвиците помалку и ќе се подготвувам повеќе. Ќе го чувам мојот внатрешен мир, бидејќи тој е мојата вистинска сила.

Поврзани глави

Мојата рефлексија

Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?

Прашај го Лао Цу за ова поглавје Цел разговор →