Поглавје 4

Празнината на Патот

道 虚空 本源

Оригинал

道冲，而用之或不盈。渊兮，似万物之宗。
挫其锐，解其纷，和其光，同其尘。湛兮，似或存。
吾不知谁之子，象帝之先。

Превод

Патот е празен, а употреблив е неисцрпан. Длабок е, како да е татко на сите нешта. ги тапи острите рабови, ги разврзува врските, ја ублажува светлината, се спојува со прашината. Чист е, како да не постои, а не знам чие е чедо, постои пред небесните богови.

Длабока рефлексија

За што е ова поглавје?

Овој стих зборува за празнината и длабочината на Патот — како празна сад што никогаш не се полни до крај, како бездна што е мајка на сите нешта. Тој ги смирува сè што е остро и разединето, ги обединува противностите и постои пред сите создадени богови.

Како се однесува на мене?

Во мојот живот, често се плашам од празнината — од момент кога ништо не се случува. Овој стих ме учи дека празнината не е недостаток, туку е отвор за бескрајни можности. Кога се чувствувам празен, тоа е всушност простор каде сè може да се случи.

Што да правам денес?

Денес ќе практикувам да бидам во празнината. Кога ќе почувствувам потреба да го пополнам секој момент со активност, ќе застанам, ќе дишам и ќе дозволам на празнината да постои. Ќе го набљудувам тој мир без да се обидувам да го пополнам.

Поврзани глави

1 Патот што може да се изрази 14 Гледање на невидливото 21 Силата на доблеста го следи патот 25 Мешаното Битие

Мојата рефлексија

Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?

Прашај го Лао Цу за ова поглавје Цел разговор →