A via granda ch'a no somiggia a ninte

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o spiega che a Via a l'è grànde perché a no somiggia a nisciun'âtr'özio. Se a somigliasse a quarche cösa de conosciûo, a l'avieiva già pèrso o sò valô. O texéo o introdûxe træ riççéçe fondaméntaï: a compassión, a moderatéssa e o no êse primmo. Se compassión a dà o coraggio, a moderatéssa a dâ a larghéssa, e o no êse primmo a permette de diventâ struménto di âtri. Senpri compassión, int entanto, l'atacco o diventa mortale. A compassión a vìnce into combatimento e a difendde con forsa.

Còs'o g'ha a fâ con me?

I-o reconnòsco che into mæ gioînço a gh'ò avûo tachpâ ûn insémme de træ oggeti che a l'ea ben diffìçile lasciâ quérme. A compassión, a moderatéssa e l'umiltæ into no êse primmo. Quéste træ cöse, quànde se ûçan cómme guàrdie, pööan cambiâ o mòddo in sciô quæ se vivve. Quésto o me fa pensâ a quante vòtte gh'ò preferîo a forsa integuàlia a-a dolçéssa di âtri.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Intant'önn-a, gh'ò pensâ a træ riççéçe in sciô mæ gioînço. Se into mæ giornâ succêde quarche cösa che me fâ vöiê agì con fòrsa ò con vanitæ, prìmmma de fâ quarche cösa, i pöö fermâse e preguntâ a mæ stésso: "Sto agìndo con compassión, moderatéssa ò umiltæ?" Se a risposta a l'è no, i peu aspettâ ûn momeñtìn e tornâ a triede.