Chapter 2
De Keunst van het Neet-Handle
Original
故有无相生，难易相成，长短相较，高下相倾，音声相和，前后相随。
是以圣人处无为之事，行不言之教；万物作焉而不辞，生而不有，为而不恃，功成而弗居。夫唯弗居，是以不去。
Vertaling
Diepe Overpeinzing
Woabir geit dit hoofdstök?
Dit hoofdstök leer uns dat alle dingk relatief zeen. Sjón en leelik, good en slech, lang en kort - ze kómme allemal same en definieëre ein-aner. Wen dao gein sjón waor, zou ouch gein leelik zeen. De wiese mins leevt volgens dit begriejp: ze hanjele zónger te forceëre, ze ljöre zónger te praote, en ze make get klaar zónger der eigenaar van te zeen. De echte wiesheid ligk in het neet-vastklamme.
Wie releteert det tae miech?
Ich erkenne in dit hoofdstök wie ich dök mönkelik in standjes denk: good of slech, wél of neet. Ich sjèl me ja dök vas aan wat ich sjien noem of wat ich good vindj, mar dao-dörch sjep ich ouch de-teg河南elikheid veur 'leelik' en 'slech'. Dit hoofdstök herinnert mich dat ich neet altied hoeag te pakke - dat ich dök kan loslaote en 'neet-hanJel'kan oefene. Dit vertös mich in meinem sjtrieven nao inkeer en rust.
Wat moot ich vandaag doon?
Hüüt zal ich observeëre waat ich tiedens de dag automatisch indeel in 'good' of 'slech', 'sjón' of 'leelik'. Wen ich merik dat ich judgeër, zal ich veur ein minsuut pauseëre en probere dees oordeile los te laote. Ich zal dan eine simpele taak doon - wie e glas water sjènke of de tafel afruime - zónger der groete beteikenis aan te verbinje. Dit is mien oefening in 'neet-hanJel' veur hüüt.
Verwante hoofdstökke
Miene reflectie
Waat inspireert dit hoofdstök in dich? Hoe zals se 't touwenne?