Chapter 59

Dëskung an Dégd

治人事天莫若啬。夫唯啬,是谓早服。早服谓之重积德,重积德则无不克,无不克则莫知其极,莫知其极可以有国,有国之母可以长久。
是谓深根固柢,长生久视之道。
De Mënsch ze regéieren an dem Himmel ze déngen,
ass wéi Dëskung.
Nëmmen duerch Dëskung kann een sech fréi ënnerwerfen.
Fréi sech ënnerwerfen heescht Dygde méi oppeplompen.
Wann een Dygde méi oppeplompt, da kann een all Hindernisser iwwerwannen.
Wann een all Hindernisser iwwerwannen kann, kennt een kein Enn.
Deen deen kein Enn kennt, kann e Land hunn.
Deen e Land huet, deen huet eng Mamm — d'Sidde vum Land.
Esou ka et laang lafen.
Dat ass de Wee vu de balle Wuerzelen,
vun deem wat fest steet,
vum Wee fir laang ze liewen an laang ze gesinn.

Déif Reflexioun

Iwwer wat geet dëse Kapitel?

Dëst Kapitel schwätzt iwwer d'Mässegung an Dëskung als héchste Vugend. Wann dir mat Dëskung regéiert an dem Himmel déngt, baut dir Dygde op, déi all Hindernisser iwwwannen. Wann d'Dygde bal no Ass, da kennt dir keng Grenzen, an esou kënnt dir ee Land regéieren, dat laang laaft. D'Geheimnis ass, datt dir balle Wuerzele schlaan am Buedem, sou datt näischt iech wackele léisst.

Wéi bezitt et sech op mech?

An mengem eegene Liewen spillt Dëskung eng Roll, déi ech net ëmmer beaacht. Ech点了 vill ze vill op eemol — mat mengem Besoin, mat mengem Gedold, mat mengem Wonsch no Kontroll. Dëst Kapitel erënnert mech, datt déi besser Vugend ass, fréi ze lanne, ze spueren, mech ze beschränken, sou datt ech am Enn méi hu. Et ass kee Mangel, mee eng Medizin.

Wat soll ech haut maachen?

Haut wëll ech e puer Saachen nét maachen, déi mech néideg sinn — mech enthalen, wa mir e Menü stinn, deen net néideg ass. Spueren, wa mir eemol de Wonsch huet eppes ze kafen. Nëmmen d'Saachen dozen, déi lass sinn. Dëskung ass kee Verzicht — et ass e freede Plong.

Verwandte Kapitelen

Meng Reflexioun

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →