Chapter 7

មេឃ​ទាយ​កាល

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
មេឃ​និង​ដី​នៅ​គង់​វស្សា​យូរ​អាស្រ័យ​ផង​ដែរ ។ មេឃ​និង​ដី​អាច​នៅ​គង់​វស្សា​បាន​យូរ​យ៉ាង​នេះ គឺ​ដោយ​សារ​តែ​ពួក​វា​មិន​ខំ​ប្រឹង​រស់​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ទេ ទើប​អាច​រស់​នៅ​គង់​វស្សា​បាន ។ \n\n ដូច​នេះ​ហើយ ពួក​ប្រាជ្ញា​ជា​នរកម្ចាស់​ នៅ​ពី​ក្រោយ​គេ តែ​ក្រោយ​មក​ក៏​ឈរ​នៅ​ចំពោះ​គេ ។ គេ​លះ​បង់​ខ្លួន​ឯង តែ​ខ្លួន​ឯង​នៅ​តែ​រក្សា​បាន ។ មិន​មែន​ដោយ​សារ​គេ​គ្មាន​ចិត្ត​ប្រ​កាន់​ទេ​ ឬ? ទើប​អាច​បំពេញ​បំណង​ខ្លួន​ឯង​បាន ។

ការគិតឱ្យស៊ីជម្រៅ

តើជំពូកនេះគ្រោងអំពីអ្វី?

ជំពូក​នេះ​បង្រៀន​យើង​ថា ធម្មជាតិ​រក្សា​បាន​នូវ​ភាព​នៅ​គង់​វស្សា​របស់​វា គឺ​ដោយ​សារ​តែ​វា​មិន​ខំ​ប្រឹង​ផ្គង់​ផ្សំ​ផល​ប្រ​យោ​ជន៍​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង​ទេ ។ ពេល​យើង​ដាក់​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ចុង​ក្រោយ យើង​នឹង​ត្រូវ​បាន​ដាក់​នៅ​ចំពោះ​គេ ។ ការ​គ្មាន​ចិត្ត​ប្រ​កាន់​ខ្លួន​ឯង គឺ​ជា​វិធី​ល្អ​បំ​ផុត​ដើម្បី​បំ​ពេញ​បំ​ណង​ខ្លួន ។

វាពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំដោយរបៀបណា?

ខ្ញុំ​ប�ន​រស់​នៅ​ដោយ​ព្យា​យាម​ផ្តល់​ផល​ប្រ​យោ​ជន៍​ដល់​អ្នក​ដទៃ ដោយ​មិន​បារ​ម្ភ​ពី​ផល​ប្រ​យោ​ជន៍​ខ្លួន ។ ខ្ញុំ​ប�ន​រៀន​ថា ការ​លះ​បង់​គឺ​ជា​ការ​ទទួល​បាន ។ ខ្ញុំ​ឃើញ​ថា ពេល​ខ្ញុំ​មិន​ប្រ​កាន់​ភាព​ខ្លួន​ ខ្ញុំ​មាន​សេរី​ភាព​ច្រើន​ជាង ។

ខ្ញុំគួរធ្វើអ្វីថ្ងៃនេះ?

ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​មួយ​ដោយ​គ្មាន​បំ​ណង​ទទួល​បាន​ផល​ប្រ​យោ​ជន៍​ណា​មួយ ។ ខ្ញុំ​នឹង​ដាក់​តម្រេ​ក​អ្នក​ដទៃ​ជា​មុន ហើយ​ទុ​ក​ឲ្យ​ធម្ម​ជាតិ​ធ្វើ​ការ​ងា​រ​របស់​វា ។

ជំពូកដែលពាក់ព័ន្ធ

ការគិតរបស់ខ្ញុំ

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →