Orð sem náttúran kann

Hvað fjallar þessi kafli um?

Náttúran talar fáum orðum, og jafnvel henni takmarkast við stuttan tíma. Stormarnir og rigningin eru sterkir en ekki varanlegir. Þetta kennir okkur að sá sem fellur sig við náttúruna, hljóta að finna sig sjálfa í náttúrunni; sá sem fylgir dyggð, finnur dyggð; og sá sem tapar, upplifir tap. Lífið endurspeglar það sem við erum.

Hvernig tengist þetta mér?

Ég finn fyrir æði og efast um náttúruna þegar hlutirnir ganga úr greipum mér. Stormarnir í mínu lífi - gremja, áhyggjur - líða að lokum, rétt eins og veður. En ég hef misst trú á þetta, reynt að stjórna öllu og gleypt því að láta náttúruna hafa sinn gang. Ég er að læra að sleppa takinu.

Hvað ætti ég að gera í dag?

Í dag ætla ég að iðka þagnargirni og láta náttúruna tala fyrir mig. Í stað þess að keyra mig upp yfir smáatriðum, ætla ég að horfa á veðrið og muna að allt rennur. Ég ætla að treysta á gang hlutanna.