Chapter 74

Մարդիկ չեն վախենում մահից

民不畏死,奈何以死惧之?若使民常畏死,而为奇者,吾得执而杀之,孰敢?
常有司杀者杀。夫代司杀者杀,是谓代大匠斫。夫代大匠斫者,希有不伤其手矣。
Մարդիկ չեն վախենում մահից, ուրեմն ինչո՞ւ պետք է նրանց վախեցնել մահով: Եթե մարդիկ միշտ վախենային մահից, իսկ որևէ մեկը դառնար անկանոն, ես կկալանք նրան ու կսպանեմ, ո՞վ կհամարձակվի: Մշտապես կա մի սպանող, որ սպանում է: Ով փոխարինում է այդ սպանողին սպանելու համար, դա նման է մեծ վաստակավոր վրձնի փոխարեն կտրելուն: Ով փոխարինում է մեծ վաստակավոր վրձնին, հազվադեպ չի վնասում իր ձեռքը:

Խոր Մտորում

Ինչի մասին է այս գլուխը?

Այս գլուխը խոսում է մահի վախի մասին որպես կառավարման միջոց: Մարդիկ, որոնք վախենում են մահից, դժվար են կառավարվում, իսկ նրանք, որոնք չեն վախենում, անհնազանդելի են: Տո Ցզին մատնանշում է, որ կան բնական կարգեր, և ով խախտում է այդ կարգը սեփական ուժով սպանելու համար, ինքն է վնասվում:

Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:

Ես սովորաբար վախի միջոցով եմ փորձում հասնել իմ նպատակներին. վախենում եմ հիասթափությունից, վախենում եմ ձախողումից: Բայց վախը ինձ չի օգնում լինել ավելի լավ, այն միայն ստիպում է թաքնվել ու խուսափել:

Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:

Այսօր կհրաժարվեմ վախով կառավարելուց. կխոսեմ այլ կերպ, ոչ թե «եթե չանես, կլինի վատ», այլ «եթե անես, կլինի լավ»: Կփորձեմ ոգեշնչել, ոչ թե սպառնալ:

Առնչվող Գլուխներ

Իմ Մտորումը

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →