Chapter 80

ल्हान देश, वयेचो लोक

小国寡民。使有什伯之器而不用,使民重死而不远徙。
虽有舟舆,无所乘之;虽有甲兵,无所陈之。使民复结绳而用之。
甘其食,美其服,安其居,乐其俗。邻国相望,鸡犬之声相闻,民至老死,不相往来。
ल्हान देश, वयेचो लोक. जेन्ना जायत्यो उपकरणां आसतात ती वापरुं नात. लोक मरणाक भीत आसतात आनी दूर नांव दिवं नात. जायते वाहनां आसले तरी तीं वापरुं नात. शस्त्रां आसली तरी तीं रचनाय दिवं नात. लोक परतून कोंसाराच्यो ओळखो वापरूं लागतात. आपले जेवण मीठ लागता, आपले कपडे सोबतीत आसतात, आपली घरां सोबतीत आसतात, आपली रित तों परस दिसता. शेजारच्या देशाचे कुत्रें आनी कोंबड्यो वचता, लोक वृक्ष आनी सोंवे मरण कडे पर्यंत दुसऱ्यांक भेट दिवं नात.

गहन चिंतन

हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?

हें अध्याय एके आदर्श समाजाचें वर्णन करता. ल्हान देश, वयेचो लोक, कुठल्याय प्रकारची भौतिक गरज नात. लोक आपले उपकरणां वापरुं नात, दूर नांव दिवं नात, शस्त्रां रचनाय नात. सगळे जीवन साद्या आनी सोंबतीत आसता. शेजारी शेजारी जाले तरी लोक वांगडा उबें नात आनी वयल्या मरण कडे पर्यंत भेट नात.

हें माका कितें संबंधित आसा?

आज मी भौतिक वस्तूंचेर जास्त भर दितां. नवें घर, नवें गाडें, नवीं वाहनां - हें सगळे म्हजी आसली तरी मजा येईनासतना. हें अध्याय म्हणता की सोंबतीत जेवण, सोंबतीत कपडे आनी सोंबतीत राहप - हें खरें सुख आसा.

आयज म्हजें कित्तें करप?

आयज मी म्हजेर तीन गोष्टी कमी करच्यो - वायट पदार्थांची खरेदी, सोशल मीडियेचो वापर आनी दूरगामी प्रवास. ह्यो कमी केल्यार म्हजेर सोंबतीची जाणिव येईल आनी म्हजें जीवन सोंबतीत जाय.

संबंधित अध्याय

माझें चिंतन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →