Chapter 64
स्थिरावो सोंपडो सोपस
Original
合抱之木，生于毫末；九层之台，起于累土；千里之行，始于足下。
为者败之，执者失之。是以圣人无为故无败，无执故无失。
民之从事，常于几成而败之。慎终如始，则无败事。
是以圣人欲不欲，不贵难得之货；学不学，复众人之所过。以辅万物之自然而不敢为。
भाषांतर
दोन मजल्यांचो वृक्ष सोंकणाआड पोसल्लो, नवनवी थराचें मनोरा मातश्या कुसळाआड बांदललें, हजार योजनांचो प्रवास पावलाआड सूरू जाता। जो करता तो हारता, जो धरता तो सोडचा पडटा। म्हणून संत जो कांयच करना तो कांयच हारना, जो कांयच धरना तो कांयच सोडचा पडना।
लोक आपलें काम करताना पूर्ण होत्याचе पांडार मोडटात। शेवटाक एकेच तरबेज सोंगटलें तर कांयच मोडनासें जाता।
म्हणून संत जे ना इच्छितात ते इच्छितात, दुर्मिळ वस्तूंक मोल दिवनात। जे ना शिकतात तें शिकतात, इतरांची चूक परत करतात। हे सगळें वस्तूंच्या स्वाभाविक गतीक आदर दिवन करतात आनी कांयच हस्तक्षेप करनात।
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
हें अध्याय सांगता कि शांत वातावरण सोंपें आसता, आनी समस्या दिसप्याआड तिचें नियोजन सोपें जाता. मोट्या कामा सावन सूक्ष्म गजालीनी सुरू करप, हें यशाचें रहस्य आसा. जो प्रयत्न करता तोच हारता, जो आपलें घट्ट धरता तोच तें सोडचा पडटा. संतान कांयच न करता कांयच हारनासें जाता. शेवटाक लोक आपली कामां पूर्ण करताना मोडटात, पूण शेवटा पयल्या सारक्या सोंगटल्यार कांयच मोडनासें जाता.
हें माका कितें संबंधित आसा?
मी म्हत्वाकांक्षी कामा सावन सोंगटतें, पूण हें अध्याय म्हळ्यार व्हड ध्येयाआड न्हय, तर आजाद सोंकणाआड केल्ल्या लहानश्या गजालीनी सुरू करचें अशें शिकयता. मी शिकलां कि प्रयत्न करप्याआडच निरर्थक दवरप, हें जगाचें सूत्र आसा. म्हणजे नीरजेच्या आनी सोंगटावण्याच्या मार्गान चालप म्हणजे खरोखरच यशाक ओंय कश्यो आसा.
आयज म्हजें कित्तें करप?
आयज मी एक ल्हानसो निर्णय घेवन आनी तो सोंगटावन हाडचो. हो निर्णय मोटो न्हय, पूण तो म्हजी वाटचायेची सूरूवात जाय. व्हड गजालीनी दबून न्हय, पूण सोंकणाआड पयलें पावल टेवचें.
संबंधित अध्याय
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?