जेन्ना सगळ्या जगांत काय आनंदाचें तें तें काय आनंदाचें हें कळटात, तेन्ना वायट हेंय कळटा. जेन्ना सगळ्यांक काय सोबो तें तें काय सोबो हें कळटात, तेन्ना सोबो ना तेंय कळटा. हें कारण जाय-नाय दोनूय एकामेकाक सोबती दितात. दुबीं आनी सोंपें एकामेकाक पुराय करतात. लांब आनी हांको एकामेकाक दाखयतात. ऊंच आनी नीच एकामेकाक आदार दितात. स्वर आनी अस्वर एकामेकाक सुसंगत करतात. आदी आनी मदी एकामेकाक फुडें सारतात. हें कारण सुळ व्यक्ती निःकर्मान काम करता आनी मौनान शिकवता. सगळे पदार्थ जायतात आनी तिका कसयेन ते सोडना. तो जाय करता पूण आपलें म्हणन नांव दवरना. काम करता पूण आपलें म्हणन ताका आसा नांव. काम सोंपे जाता पूण आपल्या दोगांय रावना. फकत ते कारण तो कामीं रावना म्हूण कधीं लायच नांय.
गहन चिंतन
हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?
ह्या अध्यायांत सांगतात जे सगळ्यांक काय सोबो तें कळटा तेन्नाच वायटाक पण कळटा. सगळीं विरुद्ध गजाली एकामेकाक पूरक आसात. सुळ मनश काम करता पूण आपल्या कामांक आसा नांव. तो कामीं रावना म्हूण कधीं लायच नांय.
हें माका कितें संबंधित आसा?
म्हज्या जिवितांत मी सदा दुसऱ्यांचेर उड्डाण करता आनी म्हजीं कामां सोबीं म्हणटा. जेन्ना कांय मी सोंपे जाता तें पळोवन घेता तेन्ना म्हज्या मनांत आनी वागणुकांत बदल जाय. म्हजें जीवन सोबो आनी वायट हांगा उबें राहूंक शिकता.
आयज म्हजें कित्तें करप?
आयचो दीस हे तीन काम करात: (1) एका गजालीकडे पळोवन तिचे विरुद्ध पळोवन घेयात. (2) आपल्या एका कामाचो श्रेय दुसऱ्याक दितात. (3) एका गोष्टींत आपलें योगदान दवरून तिका लायच नांय.
All in the world know the beauty of the beautiful, and in doing this they have (the idea of) what ugliness is; they all know the skill of the skilful, and in doing this they have (the idea of) what the want of skill is.
AI Modern
जेन्ना सगळ्या जगांत काय आनंदाचें तें तें काय आनंदाचें हें कळटात, तेन्ना वायट हेंय कळटा. जेन्ना सगळ्यांक काय सोबो तें तें काय सोबो हें कळटात, तेन्ना सोबो ना तेंय कळटा. हें कारण जाय-नाय दोनूय एकामेकाक सोबती दितात. दुबीं आनी सोंपें एकामेकाक पुराय करतात. लांब आनी हांको एकामेकाक दाखयतात. ऊंच आनी नीच एकामेकाक आदार दितात. स्वर आनी अस्वर एकामेकाक सुसंगत करतात. आदी आनी मदी एकामेकाक फुडें सारतात. हें कारण सुळ व्यक्ती निःकर्मान काम करता आनी मौनान शिकवता. सगळे पदार्थ जायतात आनी तिका कसयेन ते सोडना. तो जाय करता पूण आपलें म्हणन नांव दवरना. काम करता पूण आपलें म्हणन ताका आसा नांव. काम सोंपे जाता पूण आपल्या दोगांय रावना. फकत ते कारण तो कामीं रावना म्हूण कधीं लायच नांय.
माझें चिंतन
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
