Capítulo 32

O Tao Innombrábel

道常无名,朴虽小,天下莫能臣也。侯王若能守之,万物将自宾。
天地相合,以降甘露,民莫之令而自均。
始制有名,名亦既有,夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下,犹川谷之于江海。
O Tao eterno é innombrábel. Aínda que sexa como a madeira sen tallar, miúdo e insignificante, nada baixo o ceo pode sometelo. Se os príncipes e reis puidesen conservalo, todos os seres se submitirían por si sós. O ceo e a terra axustarían as súas choivas, e o pobo, sen necesidade de mandamentos,分享一下 a abundancia. Unha vez que se crean cousas e se lles poñen nomes, estes xorden naturalmente, pero tamén é preciso saber onde deter se. Coñecer os límites preserva da ruína. O Tao existe por todo o universo como os regatos e vales flúen inevitablemente cara ao mar.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe o Tao como algo simple e innombrábel, como a madeira sen tallar. Aínda que pequeno e modesto, nada pode dominalo. Cando os gobernates seguen o Tao, a natureza provee abundancia e o pobo vive en paz. A sabedoría está en saber cando deter se, en coñecer os límites.

¿Como se relaciona comigo?

Na miña vida cotiá, busco frequentemente acumular máis: máis posesións, máis recoñecemento, máis seguranza. Este capítulo recordame que a verdadeira abundancia chega cando me axusto ao fluxo natural das cousas, cando non forzo as situacións. A simplicidade é poder, e saber renunciar é manter a miña esencia.

Que debería facer hoxe?

Hoxe practicarei a simplicidade: eliminarei algo innecesario da miña vida, sexa un obxecto, un compromiso ou unha preocupación. Observarei como me sinto ao soltar, e permitiré que o espazo libre traia nova enerxía.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →