By libben binne wy sêft en swak

Woer is dit haadstik oer?

Dit haadstik扺olt it kontrast tusken sêftens en stevichheid. As wy libje binne wy sêft en swak; as wy stjerre wurde wy stevich en stânfoetich. Alle dingen yn 'e natoerfolje dizelderucht: by libben binne se sêft en buogber, by dea binne se dreaus en stânfoetich. De stevichheid heart by de dea, de sêftens by it libben. In leger dat him op sterkte ferlit, sil fallytjaan; in beam dy't stevich is, sil brekke. It grutte en sterke heart ûnderoan, it sêft en swak boppe-op.

Hoe is it foar my fan belang?

Ik leau dat myn sterkte yn wjerspanning ta myn kwetsberens stiet. It is de leafste dy't my myn libben ynspirearret, net de stevichheid dy't ik op in ôfsteand hâlde. Ik merke dat ik yn 'e tiid fan sykte en kwetsberens mear ferbûn bin mei oaren, wylst yn 'e stevichensiktes myn hert sletten is. De wiZENIEN fan 'e ynrjochting is folslein oerien mei myn ûnderfining.

Wat soe ik hjoed dwaan moatte?

Hjoed sil ik myn sêftens net as swakte besjonge mar as minsi. Ik sil in stânpunt ynnimme wêrby't ik net altyd myn stevichens bewize moat. Ik sil lette op de plakken yn myn libben wêr't ik my as in stevich beam hâlde ynstee fan as in buigbere beam.