Chapter 23
Sille wurde is natuerlik
Original
故从事于道者，道者同于道，德者同于德，失者同于失。同于道者，道亦乐得之；同于德者，德亦乐得之；同于失者，失亦乐得之。信不足焉，有不信焉。
Oersetting
Derom bliuwt in stoarmwille wyn net in hiele moarns,
en in hjitte rein net in hiele dei.
Wa makket dat? De himel en ierde.
En sels himel en ierde
kinne dat net lang folhâlde,
wat dan foar minsken?
Dy't him jaan oan 'e Wei,
die heart ta de Wei.
Dy't him jaan oan de Dee,
die heart ta de Dee.
Dy't him jaan oan it Ferlies,
heart ta it Ferlies.
Wa ta de Wei heart,
dash; de Wei hat him ek leaf.
Wa ta de Dee heart,
dash; de Dee hat him ek leaf.
Wa ta it Ferlies heart,
dash; it Ferlies hat him ek leaf.
Fertrouwen is net altyd genôch,
en dan komt it net-fertrouwen fan sels.
Djippe Refleksje
Woer is dit haadstik oer?
Dit haadstikleauwe dat natuerlikheid en ienfâld it bêste binne. Sels de himel en ierde kinne harren stoarmen en reinearnet net altyd yn stean – hoewol sy de grutste krêften binne. Dêrom moatte wy as minsken net tefolle ferlet hawwe fan wurde, mar liede as de natuer. Wannear't wy ús jaan oan 'e Wei, wurde wy der ien mei; wannear't wy ús jaan oan goede dieden, wurde wy der ien mei. mar wannear't wy ús jaan oan ferlies, dan heart dat ferlies ek by ús.
Hoe is it foar my fan belang?
Ik hearde by myn eigen earmoede, yn it efterein fan myn libben. Der wie in tiid dat ik oan in goeie freon woe, om syn krêft te lienen. Mar in freonskip dat op dy wize begjint, is gjin freonskip; it heart net mei de libben ta. Dit haadstik makket my wiis: lit my net tefolle hoopje op wurden of promessen, mar gean stillewei, mei it hert iepen, te libjen. De Wei lit him fine as ik mar stil doch.
Wat soe ik hjoed dwaan moatte?
Hjoed sil ik minder praatje en mear hôlje, minder beloften dwaan en mear dienen. As ik yn 'e kofje in foarbygonger sei, sil ik him net mei wurden oanlokje, mar him freonlik oansjen en der stilwei foar him wêze.
Besibbe Haadstikken
Myn Refleksje
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?