Chapter 28

Vitandi styrkina, varðveitandi tey mjúku

知其雄,守其雌,为天下谿。为天下谿,常德不离,复归于婴儿。
知其白,守其黑,为天下式。为天下式,常德不忒,复归于无极。
知其荣,守其辱,为天下谷。为天下谷,常德乃足,复归于朴。
朴散则为器,圣人用之则为官长。故大制不割。
Vitandi styrkina, varðveitandi tað mjúka — so verður tú til einá vatnsrenning fyri heimin. Um tú ert vatnsrenning fyri heimin, tá fellur tú ikki frá hinum evinunum, men vendur aftur til tað lítla barnið. Vitandi ljósið, varðveitandi myrkrið — so verður tú fyrimynd fyri heimin. Um tú ert fyrimynd fyri heimin, tá verður tú ikki forvøld frá evinunum, men vendur aftur til tað óendanliga. Vitandi áheyrsluna, varðveitandi skamdina — so verður tú til eina dal fyri heimin. Um tú ert ein dal fyri heimin, tá verður tað góða nógv nógv, og tú vendur aftur til tað óbomulda. Tað óbomulda verður til amboð. Hin vitandi brúkar tað so, at hann verður leiðari. Tí verður stóra skipanin ikki skorin í bitar.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Henda greinin lýsir tað, sum kallast 'at vita, men ikki brúka tað.' Vit skulu vita, at styrkurin er til, men velja at varðveita tað mjúka, tað lýsa, men velja myrkrið. Hetta er ein vegur til returningar — at koma aftur til tann opna, óbomulda standandi. Stóra skipanin er heil, og vit skulu ikki skera hana í bitar við at gera mun millum fólk.

Hvussu tengist hann mær?

Í mínum lívi royni eg støðugt at standa framá, at vera tann sterkasti. Henda greinin minnir meg á, at sann styrkur er at vera stillur og mjúkur sum vatnið, sum alt fær at renna av sær. Eg fegnist um tankan um, at eg kann finna frið við at taka alt í móti — bæði ljósið og myrkrið.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at standa framá uttan at brúka styrk mína at gera mær frægur. Eg varðveiti tað mjúka í mínum hjarta, eg góðtak skamdina sum læringu, og eg loyvi øllum at vera, sum tey eru. Eg loyvi mær at vera einfaldur og óbomuldur.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →