Chapter 25
Ein tilfigning sum blandar seg
Original
吾不知其名，字之曰道，强为之名曰大。大曰逝，逝曰远，远曰反。
故道大，天大，地大，王亦大。域中有四大，而王居其一焉。
人法地，地法天，天法道，道法自然。
Týðing
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Henda greinin lýsir Dao sum eina tilfigning, ið er eldri enn himmal og jørð. Hon stendur einsamøll, broytist aldri og er upprunin til øll sum er til. Hon sigur, at tað eru fýra stór ting: Dao, himmal, jørð og harra (mannfólkið). Alt fylgir hvørt øðrum - mannfolk læra av jørð, jørð av himni, himnal av Dao, og Dao av sínari egnu náttúru.
Hvussu tengist hann mær?
Eg síggi meg sum part av einum størri mongd - ein lítil dropur í ógnarligu havinum. Mín tilveru er tikin sum góðskygð frá øllum, ið kom áðrenn meg, og eg eri knýttur at øllum, ið kemur eftir meg. Tað geva mær bæði lættleika og yvirumtøku at vita, at eg eri partur av hesum stóra.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag skal eg minnast til, at eg eri partur av einum størra øki. Eg skal læra av náttúruni kring meg - lýða á jørðina, skygguna og vindið. Eg skal finna roynd og pótu í at vera lítil partur av stórari heild.
Skyldugir kaflar
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?