فصل 7

جاودانگی آسمان و زمین

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
آسمان و زمین جاودانه‌اند. راز جاودانگی‌شان در این است که برای خود زندگی نمی‌کنند، از این رو جاودانند. پس فرزانگان خود را پس می‌نهند تا پیشی گیرند، خویش را بیرون می‌نهند تا درون ماندگار شوند. آیا به سبب بی‌خویشی نیست که خویشتن خویش را به کمال می‌رسانند؟

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این باب می‌گوید که آسمان و زمین به دلیل نداشتن خودخواهی، جاودانه‌اند. فرزانگان نیز با فروتنی و گذشتن از خود، به جاودانگی و کمال می‌رسند.

این چه ربطی به من دارد؟

در زندگی روزمره، وقتی از خودخواهی دست می‌کشم و به دیگران خدمت می‌کنم، آرامش و ماندگاری بیشتری می‌یابم. این درس به من یادآوری می‌کند که رهایی از خود، راه رسیدن به خویشتن حقیقی است.

امروز چه باید بکنم؟

امروز یک کار بدون چشمداشت برای دیگری انجام می‌دهم و از نتیجه آن لذت می‌برم.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →