فصل 67

سه گنجینه

天下皆谓我道大,似不肖。夫唯大,故似不肖。若肖,久矣其细也夫!
我有三宝,持而保之:一曰慈,二曰俭,三曰不敢为天下先。
慈故能勇,俭故能广,不敢为天下先故能成器长。
今舍慈且勇,舍俭且广,舍后且先,死矣!夫慈,以战则胜,以守则固。天将救之,以慈卫之。
جهان می‌گوید راه من بزرگ است و بی‌مانند. به راستی که بزرگ است، از این رو بی‌مانند است. اگر مانند بود، از دیرباز کوچک می‌نمود.
من سه گنج دارم که آنها را نگاه می‌دارم: نخست مهربانی، دوم میانه‌روی، سوم پیشی نجستن بر دیگران.
از مهربانی، دلیری زاید. از میانه‌روی، گشایش آید. از پیشی نجستن، توان رهبری پدید.
امروز، بی مهری به دلیری می‌جویند، بی میانه‌روی به گشایش می‌رسند، بی فروتنی پیش می‌تازند و به مرگ می‌افتند.
مهربانی در جنگ پیروز است و در صلح استوار. آسمان نجات می‌بخشد و با مهربانی پاس می‌دارد.

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این باب از سه گنجینه سخن می‌گوید که بنیاد زندگی اند: مهربانی، میانه‌روی و فروتنی. بی‌آنها، هر تلاشی به نابودی می‌انجامد.

این چه ربطی به من دارد؟

در زندگی پرشتاب امروز، مهربانی را فراموش کرده‌ایم و به جای آن، ستیز و رقابت را نشانه قدرت می‌دانیم. این باب یادآور می‌شود که نرمی و فروتنی، نیروی راستین است.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، در یک برخورد روزمره، به جای پیشی گرفتن، فروتنی کن و به دیگری فرصت ده. مهربانی را در گفتار و رفتار خود جاری ساز.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →