Bost koloreek itsutzen dute

Zertaz ari da kapitulu hau?

Kapitulu honek gure zentzumenen arriskuaz ohartarazten gaitu. Gehiegizko koloreek, soinuek, zaporeek eta irrikak gure sena lausotzen dute. Jainkoak, bizitzaren ereduak, betebehar sinpleei jarraitzen die — asebetetzeari, ez ikusmenaren edertasun faltsuari.

Nola erlazionatzen da nirekin?

Nik ere, gauza asko nahi ditut. Beste kolore bat, beste soinu bat, beste zapore bat. Baina ase ezinda nago. Pantaila baten argiak, erreklamoek, publizitateak itsutzen nauten bezala. Jainkoaren jokabidea ikasiz, nire behar benetakoak aurki ditzaket.

Zer egin behar dut gaur?

Gaur, ordu bat pasatu behar dut zentzumen-suntsiketa gabe — pantaila gabe, iragarkirik gabe, eraikin artifizialik gabe. Basora joan, mendira, edo besterik gabe leiho bat ireki eta kanpora begiratu. Begiek bakarrik ikusi dezatela.