Chapter 21

སྤྱོད་ཡུལ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ།

道德恍惚精信

Original

孔德之容，惟道是从。
道之为物，惟恍惟惚。惚兮恍兮，其中有象；恍兮惚兮，其中有物；窈兮冥兮，其中有精。其精甚真，其中有信。
自古及今，其名不去，以阅众甫。吾何以知众甫之状哉？以此。

བསྒྱུར་བཀོད

སྤྱོད་ཡུལ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་ནི། འབེལ་གཟིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་སྟེ། འབེལ་གཟིགས་ཞེས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་གཟོད་པར་མ་གཏོགས་པའི་དབང་གིས་གནས་སོ། །མ་གཏོགས་པ་དང་མ་གཟོད་པའི་བར་དུ་ནི། དེའི་ནང་གི་རི་མོ་དང་། དེའི་ནང་གི་དངོས་པོ་དང་། གསང་བ་དང་མ་གཏོགས་པའི་བར་གྱི་སྙན་ངག་བཅས་ཡོད་པ་མ་ཟད། སྙན་ངག་དེ་ནི་བདེན་པ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡིན་ໄས། དེའི་ནང་གི་ཡིད་ཆེས་ཀྱང་གཏན་ནས་མ་འབྱུང་། །སྔོན་ཆད་ནས་ད་བར། འབེལ་གཟིགས་ཀྱི་མིང་ཚོད་མེད་པར་གནས་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་མགོ་བརྩམ་དག་ལ་བལྟས་ཀྱི་ཡོད་པ་ལ། ངས་ཅི་ཞིག་གིས་མགོ་བརྩམ་དག་གི་རྣམ་པ་ཤེས་ན་ཡང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བཞིན་ཞེ་ན།

ཟབ་མོའི་བསམ་གཞིགས

ཤོག་བུ་འདི་གང་ཞིག་སྐོར་ཡིན།

ཤུགས་རྐྱེན་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་ཞེས་པ་དང་། འབེལ་གཟིགས་ཞེས་པ་གཉིས་མེད་མཐུད་པར་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །འབེལ་གཟིགས་ནི་ཕྱི་ནས་འཛིན་རྩེད་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མ་གཏོགས་པ་དང་མ་གཟོད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེའི་ནང་དུ་རི་མོ་དང་། དངོས་པོ་དང་། སྙན་ངག་བཅས་ཡོད་པ་ཡིན་ໄས། །སྙན་ངག་དེ་ནི་བདེན་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གཞི་འཛིན་ཡིན་ནོ། །

འདི་ངར་ག་དེ་སྦེ་འབྲེལ་བ་ཡོད?

ང་ཚོའི་འཚོ་བ་ནི་འབེལ་གཟིགས་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ན། ང་ཚོ་ནི་བྱ་བ་གང་ལ་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཚོ་བ་སྐྱོད་དགོས་པ་ཡིན་ན། །

ང་དེ་རིང་ག་གི་བྱ་རིམ་ལེན་དགོ?

ད་རིས་་ང་ཚོས་འབེལ་གཟིགས་ཀྱི་རིག་པ་དང་། མ་གཏོགས་པ་དང་མ་གཟོད་པའི་བར་གྱི་གསང་བ་རྟོགས་པར་བསམ་ཤེས་བགྱི་དགོས་ໄས།

འབྲེལ་བའི་ལེའུ་ཚུ

Wang Bi (226–249 CE)

James Legge (1891)

The grandest forms of active force From Tao come, their only source. Who can of Tao the nature tell? Our sight it flies, our touch as well. Eluding sight, eluding touch, The forms of things all in it crouch; Eluding touch, eluding sight, There are their semblances, all right. Profound it is, dark and obscure; Things' essences all there endure.

AI Modern

ངའི་བསམ་གཞིགས

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

"This chapter made me think..."

"I plan to..."