Chapter 47

ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿਕਲੇ

不出户,知天下;不窥牖,见天道。其出弥远,其知弥少。
是以圣人不行而知,不见而名,不为而成。
ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿਕਲੇ ਤਾਂ ਭੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖਿੜਕੀ ਵਲ ਨਾ ਝਾਤ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਭੀ ਤਾਓ ਦੀ ਰਾਹ ਵੇਖ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਦੂਰ ਜਾਈਏ, ਓਨਾ ਘੱਟ ਸਮਝ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੇ, ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਦੇਖੇ, ਕਰਦਾ ਹੈ ਬਿਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੇ।

गहरी सोच

ऐ चैप्टर बारे में क्या ऐ?

ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਹੀ ਗਿਆਨ ਬਾਹਰੋਂ ਭਟਕਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਅਸਲੀ ਸਮਝ ਅੰਦਰੋਂ, ਸੁੱਖ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਬਾਹਰ ਭਟਕੀਏ, ਓਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾਈਏ।

एह मेरे कन्ने किवें संबंधित ऐ?

ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਵੀਂ ਥਾਂ ਜਾਣ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਰੀਦਣ ਨਾਲ, ਨਵੇਂ ਤਜਰਬੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁੱਖ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ।

What should I do today?

ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੋਈ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਸੁੱਖ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਟੀ.ਵੀ. ਜਾਂ ਫੋਨ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਨੁਭਵ ਲਵਾਂਗਾ।

संबंधित अध्याय

मेरी सोच

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →