मनूक जाए त उजल जांदा

जो मनूक करदा اے، اوہ سکھ حاصل کردا اے۔ جو کھوہن اے، اوہ سیدھا ہو جاندا اے۔ جو نیچا اے، اوہ بھر جاندے۔ جو پرانا اے، اوہ نواں ہو جاندا اے۔ جو کم اے، اوہ حاصل کردا اے۔ جو زیادہ اے، اوہ گڈمڈ ہو جاندا اے۔ ایس لئی سنت پیروکار اک چیز تے قائم رہِ کے دنیا دا راستہ بن جاندا اے۔ اپنے آپ نوں نہ دکھان والا اے، ایس لئی چمکدا اے۔ اپنے آپ نوں ٹھیک نہ سمجھن والا، ایس لئی مشہور ہوندا اے۔ اپنے آپ نوں نہ مکان والا، ایس لئی کمیاب نہیں ہوندا۔ اپنے آپ نوں وڈا نہ سمجھن والا، ایس لئی اگے رہِندا اے۔ جیوں اوہ جھگڈن نہیں کردا، ایس لئی دنیا وچ کوئی ایس دے نال نہیں جھگڈ سکدا۔ پرانے زمانے وچ کیہا گیا، 'جو مَکے گا اوہ سکھ پاوے گا'، کیہ ایہ بے معنی بولی اے؟ اوہ کامل سکھ اکس دے حوالے ہو جاندے نے۔