Chapter 20

Үзэгдэлые орхибо, сэдьхэлгүй болохо

绝学无忧。唯之与阿,相去几何?善之与恶,相去若何?人之所畏,不可不畏。荒兮其未央哉!
众人熙熙,如享太牢,如春登台。我独泊兮其未兆,如婴儿之未孩;累累兮若无所归。
众人皆有余,而我独若遗。我愚人之心也哉!沌沌兮!
俗人昭昭,我独昏昏。俗人察察,我独闷闷。澹兮其若海,飂兮若无止。
众人皆有以,而我独顽且鄙。我独异于人,而贵食母。
Үзэгдэлые орхибо, сэдьхэлгүй болохо. Хүлээн аваха ба тааруулаха хоёр хүшөөр хоорондоо хэдэн холо вэ? Һайн гэхэ ба муу гэхэ хоёр хүшөөр хоорондоо хамаагүй яагаа бэ? Хүн зоной айха бүхэнтэ айхагүй байха аргагүй. Үлгэр эрдэнийн мүн хүн түрэлхиндэ хэдэн мянган жэл болоод ч эсэдэхэдээ хүрэнхүү. Хүн зон бүхэн баясажа, найртай байгаа, наян ёһотой һанал бүхэн эдлэж, хавардаа үдэшэлдээ гаража байгаа мэтэ. Би гансаараа уулай газар сооһоо бүүр л эхилэгдэхгүй байгаа мэтэ, хүүгэдтэй адил хүү болохогүй байгаа мэтэ; үлгэ дуулалгүй, хаашаньдаа ябахагүй. Хүн зон бүхэн өөртөө хүрэхэдээ аргалжа, би гансаараа сэдьхэлгүй байна. Би хүн түрэлхиндэ дүүрэн хүн сэдьхэлтэй байна уу! Түүхэлж, мэдэхгүй байна! Хүн зон баясжа, гэгээржэ байгаа; би гансаараа сэтгэлгүй байна. Хүн зон бүхэн нарийн ширийн бүхэн мэдэж, харжа байгаа; би гансаараа ямар нэгэ бэшэгүй байна. Хүн зон бүхэн хүсэл, нойр сэдьхэл сооһоо амилжа байгаа; би гансаараа үлгэ мэтэ хүлөөһөө байна. Хүн зон бүхэнтэл зүйл байгаа; би гансаараа хүн түрэлхиндэ таарахгүй, мунхал байна. Би хүн түрэлхинтээс илгажа, энэ хүүхэдэй амилангаа тэжээжэ байхаар ёһоор, амайһаа нүүрһөө идэж байхаар илгараа.

Гүн Тунгаалга

Энэ бүлэг юугаа haалтагаа?

Энэ хэмээлтын түбд, үзэгдэлые орхижо, эрдэм мэдээлэлые хаяжа байха нь хүн түрэлхиндэ сэдьхэлгүй байха арга гэжэ хэлэгдэнэ. Хүн зон амыдлыг эдлэж, баясжа, гэгээржэ байгаагийн оронд, гэгээн хүн энэ бүхэнһөө холдож, хүүхэд мэтэ үлгэ, амилангаа эргэцэж, амайһаа идэх мэтээр энэ хүн түрэлхиндэ амилжа байхаар илгараа.

Намда яажаа холбоотойб?

Би хүн түрэлхиндэ ажаллалга болон баясалдалаар өөрийгөө тодорхойлолгдож, хүн зонтойгаа зүгшэлжэ, тэдэнтэй адил баясахаар оролдохотой байна. Энэ хэмээлтын түбд, би өөрийгөө илгажа, хүн түрэлхиндэ ёһоор амилжа байхаар оролдохо ёстой юм. Үүнэй түлөө би өөрийгөө хүн зоной хүсэл, амыдлаас холдуулахаар, ганга хубииньһаа байхаар оролдохо хэрэгтэй.

Үдэр юу хэхэб?

Өнөөдөр би өөрийгөө хүн зонтойгаа жишээлж, тэдэнтэй адил баясахаар, ажил болон амыдлаар өөрийгөө түрүүлэн үзэх сэдьхэлөө эргэцэж, хүүхэд мэтэ ганга, үлгэ болохыень мүргэж, өөрийнхөө доторхи сэдьхэлгүй байдалые хүсэж, энэ хүн түрэлхиндэ холдож, амайһаа идэх мэтэ амилангаа эргэцэх.

Холбоотой Бүлэгүүд

Минии Тунгаалга

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →