Chapter 39
اے پہلے یکتائی حاصل کننگ والے
Original
昔之得一者：天得一以清，地得一以宁，神得一以灵，谷得一以盈，万物得一以生，侯王得一以为天下贞。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
ترجمہ
اے پہلے یکتائی حاصل کننگ والے: آسمان یک لنگے پاک صاف بنے، زمین یک لنگے پیاری آرام پہ لایا، روھ یک لنگے نیکوت بنے، وادی یک لنگے ڈکھائی ڈکھائی بنے، سارے جینڈار یک لنگے زندگی پہ لایا، سرکار یک لنگے ڈھیر ڈھیر رویے۔ اے کہ ای زمین اگر صافی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ٹھیک نہ بنے۔ اگر زمین آرام کننگ گنے، ڈر اے کہ ای کہیں ہلے۔ اگر روھ نیکوت کننگ گنے، ڈر اے کہ ای رکن نہ بنے۔ اگر وادی ڈکھائی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای خشک نہ بنے۔ اگر جینڈار زندگی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای ختم نہ بنن۔ اگر سرکار بلندی کننگ گنے، ڈر اے کہ ای گر نہ بنے۔ اے کہ بلندی کننگ کنے، پستی بنیاد اے۔ ای کہ سرکار پنہ ہنے «تنہا»، «کم»، «نالائق» اے کہیندے۔ اے کیونکہ ای کمی بنیاد کنے؟ اے کیونکہ اگرچے کہ بہت شان ماننگ والے ہنے، نت شان نہ گننے۔ اے کہ پتھر وانگ کٹہرا یا یاقوت وانگ چمکدار نہ بنن۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے ابواب اے پکارے کہ سارے کائنات یکتائی کننگ سے پاکی، امن، نیکوت، ڈکھائی، زندگی، تے سچائی پہ لایا۔ جب اے یکتائی ٹوٹے، سارے کائنات میں ویرانی تے ہلاکت آندے۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
مے کہ اے پہ گیارہ اے کہ اگر مے اپنے جینڈاری تے کم کننگ میں یکتائی رکھنے، نت سب کچھ پیاری طرح ٹھیک اینے۔ مے کہ اے پہ گیارہ اے کہ بلندی کننگ کنے، کمی بنیاد ہے تے مے کہ ایں سچ کنے سیکھنے.
امروچ چے کارے کنان؟
اے کہ اپنے کم میں یکتائی رکھنے تے ہر روز کہیں اک گل کننگ کم کرنے جہ مے کہ اپنے آپ کنے تے اپنے کم کنے فخر نہ کرنے.
وابستہ باب
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?