Ləyaqət və Rüsvaylıq Dəhşət Verər

Bu fəsil haqqında nədir?

Bu fəsil deyir ki, hörmətə layiq görülmək də, rüsvay olmaq da insanı narahat edər. Uğur və uğursuzluq eyni dərəcədə əzab verər. Əsl problem öz bədənə və özünə bağlanmaqdır. Özünü dünyadan üstün tutmayan, əksinə özünü dünya ilə eyniləşdirən insan həqiqi böyüklüyə çatar.

Mənə necə aiddir?

Mən də başqalarının mənim haqqımda nə düşündüyünə çox əhəmiyyət verirəm. Tərif alanda sevinirəm, tənqid alanda qəzəblənirəm. Uğur qazananda özümü yüksək hiss edirəm, uğursuzluq başıma gələndə özümü dəyərsiz sayıram. Bu eniş-yoxuşlar məni əsirbirliyində saxlayır. Amma əgər bu uğur-uğursuzluq dalğalanarından azad ola bilsəm, daxili sükunət taparamsa, xarici hadisələr məni silkələyə bilməz.

Bu gün nə etməliyəm?

Bu gün özümə bir sual verəcəyəm: 'Əgər heç kim məni görməsəydi, mən kim olardım?' Cavabı düşünəcəyəm və bu cavabı bir kağıza yazacağam. Xarici təsdiqə deyil, daxili özünə güvənməyə başlayacağam.