উপত্যকাৰ আত্মা অমৰ

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে আমাক শিকায় যে সৃষ্টিৰ উৎস এটা গভীৰ নাৰী শক্তি - এটা অমৰ আধ্যাত্মিক শক্তি যাক উপত্যকাৰ আত্মা বোলা হয়। ই আকাশ-মাটিৰ মূল আৰু ব্যৱহাৰ কৰিলেও নিঃশেষ নহয়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ ভিতৰত এটা সৃষ্টিশীল শক্তি আছে যি কেতিয়াও শেষ নহয়। যেতিয়া মই নিজৰ ভিতৰৰ সেই গভীৰ শান্তি আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ উৎসটো অনুভৱ কৰোঁ, তেতিয়া মই বুজো যে মোৰ জীৱনৰ অর্থ আৰু শক্তি অক্ষয়।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই নিজৰ ভিতৰৰ সেই গভীৰ শান্তিৰ উৎসটো স্পর্শ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিম। এটা শ্বাস-প্রশ্বাস লওঁ, ধ্যান কৰোঁ, আৰু অনুভৱ কৰোঁ যে মোৰ ভিতৰত এটা অসীম শক্তি আছে যি সকলো সময়তে নতুন জীৱন, নতুন সম্ভাৱনা আৰু নতুন আশাক জন্ম দি আছে।