ধৰ্মৰ গভীৰতা

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কয় যে যিয়ে গভীৰ ধৰ্ম ধাৰণ কৰে, সি এটি নবজাত শিশুৰ দৰে হয়। শিশুৰ দৰে ব্যক্তি প্ৰকৃতিৰ ক্ষতি কৰিব নোৱাৰে, কিয়নো সিহঁতৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তি আৰু শান্তিয়ে সকলোকে সুৰক্ষা দিয়ে। সিহঁতৰ শুক্রাণু আৰু শান্তিৰ পূর্ণতা থাকে। যিয়ে শান্তিৰ পথ জানে, সিয়ে চিৰন্তন সত্য বুজে। কিন্তু যিয়ে পৰিমিতিৰ বাহিৰলৈ যায়, সি অকালতে বিলীন হয়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনত পৰিপূর্ণতা আৰু আবেগ নিয়ন্ত্রণৰ দৰে গুণাবোৰ লোৱা উচিত। মই দেখো যে যতিয়া মই বাহিৰৰ বস্তু বিচাৰোঁ, তেতিয়া মোৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তি কমি যায়। কিন্তু যতিয়া মই নিজৰ ভিতৰলৈ চাওঁ আৰু শান্তি বিচাৰোঁ, তেতিয়া মই সকলোৰে দ্বাৰা সুৰক্ষিত হওঁ।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই ধ্যান বা প্রাণায়ামৰ যিকোনো পদ্ধতি অনুসৰণ কৰিম, যাতে মোৰ অন্তৰ্নিহিত শান্তি আৰু শক্তি জগাওঁ।