জ্ঞান আৰু শক্তিৰ বাক্য

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়টোৱে কয় যে মানুহক বুজাটোতকৈ নিজক বুজাটো বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। অন্যক জয় কৰাটোতকৈ নিজক জয় কৰাটো শক্তিশালী কৰ্ম। সন্তুষ্টি হৈ থকাটো হৈছে সত্যিকাৰ ঐশ্বৰ্য্য আৰু আগবাঢ়ি যোৱাৰ সংকল্প হৈছে সফলতাৰ বাট। যিয়ে নিজৰ মূল সত্তা হেৰুৱা নকৰে তেওঁ চিৰস্থায়ী আৰু যিয়ে শাৰীৰিকভাবে মৰিলেও তেওঁৰ আদৰ্শ জীৱন্ত থাকে।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মই সদায় বাহিৰৰ সফলতাৰ পিছত দৌৰিছিলোঁ, কিন্তু এই অধ্যায়টোৱে মোক শিকাই যে আনৰ তুলনাত নিজৰ লগত যুঁজিবলৈ শিকাটো বহু গুণ কঠিন আৰু মূল্যবান। নিজৰ দুৰ্বলতা আৰু শক্তিবোৰ চিনি পোৱাটো মোৰ ব্যক্তিগত বিকাশৰ সত্যিকাৰ মাপকাঠি। সন্তুষ্টিৰ অনুভূতিয়ে মোক পুৰণি সমস্যাবোৰৰ পৰা মুক্ত কৰে আৰু নিজক জয় কৰাটো মোৰ আন্তঃস্থিতিৰ ভিত্তি।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই পাঁচ মিনিট সময় উলিয়াই নিজৰ লগত চুপ কৰিম। মই সুধিম যে মোৰ আস্তিকাৰ ঠাই কি? মই কিহৰ পৰা ভয় খাইছিলোঁ? মোৰ কোনটো আচল শক্তি? এই অন্তৰ্দৃষ্টি লিখি ৰাখিম আৰু সপ্তাহত এবাৰ পুনৰ পঢ়িম।