บทที่ 38
คุณธรรมสูงสุดไม่แสดงตัว
ต้นฉบับ
上德不德,是以有德;下德不失德,是以无德。
上德无为而无以为;下德为之而有以为。上仁为之而无以为;上义为之而有以为。上礼为之而莫之应,则攘臂而扔之。
故失道而后德,失德而后仁,失仁而后义,失义而后礼。夫礼者,忠信之薄,而乱之首。
前识者,道之华,而愚之始。是以大丈夫处其厚,不居其薄;处其实,不居其华。故去彼取此。
上德无为而无以为;下德为之而有以为。上仁为之而无以为;上义为之而有以为。上礼为之而莫之应,则攘臂而扔之。
故失道而后德,失德而后仁,失仁而后义,失义而后礼。夫礼者,忠信之薄,而乱之首。
前识者,道之华,而愚之始。是以大丈夫处其厚,不居其薄;处其实,不居其华。故去彼取此。
คำแปล
คุณธรรมสูงสุดไม่แสดงว่ามีคุณธรรม จึงมีคุณธรรม คุณธรรมต่ำพยายามรักษาคุณธรรม จึงไร้คุณธรรม คุณธรรมสูงสุดไม่กระทำและไม่มีเจตนา คุณธรรมต่ำกระทำและมีเจตนา ความเมตตาสูงสุดกระทำแต่ไม่มีเจตนา ความยุติธรรมสูงสุดกระทำและมีเจตนา ความสุภาพสูงสุดกระทำแต่ไม่มีใครตอบสนอง จึงต้องใช้กำลังบังคับ ดังนั้นเมื่อสูญเสียเต๋าจึงมีคุณธรรม สูญเสียคุณธรรมจึงมีความเมตตา สูญเสียความเมตตาจึงมีความยุติธรรม สูญเสียความยุติธรรมจึงมีความสุภาพ ความสุภาพเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความซื่อสัตย์และเป็นจุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย ความรู้ล่วงหน้าเป็นเพียงดอกไม้ของเต๋าและเป็นจุดเริ่มต้นของความโง่เขลา ดังนั้นมหาบุรุษจึงอยู่ในความลึก ไม่ใช่ผิวเผิน อยู่ในแก่นแท้ ไม่ใช่ดอกไม้ จึงละทิ้งสิ่งนั้นและยึดสิ่งนี้
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้เปรียบเทียบคุณธรรมที่แท้จริงกับคุณธรรมที่เสแสร้ง คุณธรรมสูงสุดไม่ต้องการแสดงออก แต่คุณธรรมต่ำกลับยึดติดกับรูปแบบ เมื่อสังคมสูญเสียเต๋า ก็ต้องพึ่งพาคุณธรรม ความเมตตา ความยุติธรรม และความสุภาพตามลำดับ ซึ่งเป็นเพียงการเสื่อมถอยจากความจริงแท้
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ฉันมักจะถูกหลอกให้เชื่อว่าการแสดงออกถึงความดีเป็นสิ่งสำคัญ แต่บทนี้เตือนว่าคุณธรรมที่แท้จริงไม่ต้องการการยอมรับ ฉันควรให้ความสำคัญกับความจริงภายในมากกว่าการสร้างภาพลักษณ์ภายนอก ไม่ต้องพยายามพิสูจน์ตัวเอง
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ ทำความดีโดยไม่บอกใคร ไม่ต้องให้ใครรู้หรือชมเชย สังเกตความสุขที่เกิดขึ้นจากการกระทำโดยไม่มีเงื่อนไข
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?