Фасл 15

Донишмандонӣ, ки дар замони қадим Ҷи истифода мебурданд

修道 虚静 不盈

Original

古之善为士者，微妙玄通，深不可识。夫唯不可识，故强为之容：
豫兮若冬涉川，犹兮若畏四邻，俨兮其若客，涣兮若冰之将释，敦兮其若朴，旷兮其若谷，混兮其若浊。
孰能浊以静之徐清？孰能安以久动之徐生？保此道者不欲盈。夫唯不盈，故能蔽而新成。

Тарҷума

Донишмандоне, ки дар замони қадим Тао-ро истифода мебурданд, зудбуд ва ноаён бошанд, чуқур ва ғайриҷудошаванда. Азбаски ғайриҷудошаванда буданд, аз ин рӯ ман маҷбуран онҳоро тавсиф мекунам: Онҳо бодиққат буданд, монанди обхои зимистона; ҳушёр буданд, монанди тарсиши ҳамсояҳо; одобнок буданд, монанди меҳмон; озод буданд, монанди ях, ки об мешавад; содиқ буданд, монанди чӯб; вусъат доштанд, монанди водиҳо; омехта буданд, монанди оби торик. Касе обашро торик карда метавонад, бо оромӣ онро тоза кунад? Касе зиндагӣро бо сукунат гардонда метавонад, бо ҳаракати босарин ҷон бахшид? Касе, ки ин роҳро нигоҳ медорад, намехоҳад пур шавад. Азбаски пур намешавад, ӯ метавонад пӯшида шавад ва нав шавад.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб тавсифи зебои деҳқонҳои қадимро пешкаш мекунад, ки Тао-ро медонанд. Онҳо бодиққат, ҳушёр, одобнок, одобдор, содда, вусъатнок ва ғамхор буданд. Онҳо метавонистанд дар ҳолати торикият оромӣ эҷод кунанд ва бо сукунат ҷон бахшидан. Онҳо ҳеҷ гоҳ пур намешуданд ва аз ин рӯ метавонистанд нав шаванд.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Ин боб барои ман намунаи ҳаёт аст. Ман мебинам, ки дар ҳаёти худ бисёр вақтҳо бемӯҳибам — зуд ҷаҳолат мекунам, аз одамон ё аз вазъиятҳо метарсам. Аммо ин тавсиф нишон медиҳад, ки чӣ тавр метавон бо донишмандӣ зиндӣ кард — бо бодиққатӣ, одобнокӣ ва камхарӣ.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз, кӯшиш кунед, ки яке аз ин сифатҳоро дар муносибат бо касе истифода баред: бодиққатӣ дар вақти суҳбат, одобнокӣ дар вақти ихтилоф ё соддагӣ дар вақти қабули яке аз қарорҳо.

Бобҳои марбут

8 Неъмати олӣ монанди об аст 16 Ба Кайҳони Холӣ Расидан 20 Рад кардани илм, кафолат нест 41 Се дараҷаи Шинохтaн

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →