Chapter 5

ನಿಸ್ಸಂಗಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಲೋಕ

天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。
天地之间,其犹橐籥乎?虚而不屈,动而愈出。
多言数穷,不如守中。
ಆಕಾಶ ಭೂಮಿ ಯಾವ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನ ನಾಯಿಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನೂ ಯಾವ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಜನರನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನ ನಾಯಿಗಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಾನು. ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ಅದು ಊದುವ ಕೊಳವೆಯಂತೆ - ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊಡೆದಷ್ಟೂ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೆ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನು?

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಲೋಕದ ನಿಸ್ಸಂಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಹೇಳ್ತು. ಆಕಾಶ ಭೂಮಿ ಯಾರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ - ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡುವುದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ, ಮೌನವು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ?

ನಾನು ಜನರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಿಸಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಲೋಕ ಹಾಗಿಲ್ಲ - ಅದು ಸಮಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಈ ಅಂತರ್ಜಾಲದಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಯಾರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು.

ನಾನು ಇಂದು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಇವತ್ತು ಒಬ್ಬ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡದೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡದೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.

ಸಂಬಂಧಿತ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು

ನನ್ನ ಚಿಂತನೆ

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →