Chapter 69

போர்க்களத்தில் கூற்று

用兵有言:吾不敢为主而为客,不敢进寸而退尺。
是谓行无行,攘无臂,扔无敌,执无兵。
祸莫大于轻敌,轻敌几丧吾宝。故抗兵相加,哀者胜矣。
போர்க்களத்தில் ஒரு கூற்று உண்டு: நான் தாக்குபவனாக இருக்கத் துணியேன், ஆனால் பாதுகாப்பவனாக இருக்கிறேன்; ஒரு அங்குலம் முன்னேறத் துணியேன், ஆனால் ஒரு அடி பின்னால் செல்கிறேன்.
இதுவே வரிசையின்றி வரிசையாக இருத்தல், கையின்றி தள்ளுதல், பகைவனின்றி பகையுடன் மோதுதல், ஆயுதமின்றி பிடித்தல் ஆகும்.
அபாயத்தை விட பெரியது ஒன்றுமில்லை - பகைவனைப் புறக்கணித்தல். பகைவனைப் புறக்கணித்தால் என் மூன்று செல்வங்களையும் இழக்க நேரிடும். ஆகையால் போரின் இரு படைகள் மோதும்போது, துக்கமுடையவனே வெற்றி பெறுவான்.

ஆழமான சிந்தனை

இந்த அத்தியாயம் பற்றி என்ன?

இந்த அதிகாரம் போரின் ஆழ்ந்த ஞானத்தைக் கூறுகிறது - மிகவும் உன்னதமான வெற்றி புறமுதுகாக ஓடுவதன் மூலம் வருகிறது. தாக்குதலை விட பாதுகாப்பே மேலானது. பகைவனைச் சிறியதாக மதிப்பிடுவது உங்கள் மிகப்பெரிய தோல்விக்கு வழிவகுக்கும். தன்னலமின்றி, பணிவாக இருப்பவனே இறுதியில் வெற்றி பெறுவான்.

இது என்னுடன் எப்படி தொடர்புடையது?

என் வாழ்க்கையில் பல 'சண்டைகள்' உள்ளன - நான் அவற்றில் பெருமையுடன் முன்னணிக்குத் தள்ளப்படுகிறேன். ஆனால் உண்மையான வலிமை அமைதியாக, பணிவாக இருப்பதில் உள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறேன்.

இன்று நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?

இன்று ஏதேனும் ஒரு மோதலில் பணிவாகப் பின்வாங்கும் வழியைக் கொண்டுவருவேன். 'அடுத்தவர் முன்னணியில் இருக்கட்டும்' என்று முடிவுசெய்து, என் மூன்று செல்வங்களைப் பாதுகாப்பேன்.

தொடர்புடைய அத்தியாயங்கள்

என் சிந்தனை

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →