முன்பு ஒன்றைப் பெற்றவர்கள்

பண்பினை முன்பு பெற்றவர்கள் இருந்தனர்: வானம் பண்பைப் பெற்று தெளிவாக இருக்கிறது, பூமி பண்பைப் பெற்று அமைதியாக இருக்கிறது, ஆவி பண்பைப் பெற்று உயிருள்ளதாக இருக்கிறது, பள்ளத்தாக்கு பண்பைப் பெற்று நிறைந்து இருக்கிறது, உயிரினங்கள் பண்பைப் பெற்று வாழ்கின்றன, அரசர்கள் பண்பைப் பெற்று உலகின் முனிச்சர்களாக இருக்கின்றனர். இவை அனைத்தையும் அவர்கள் அடைந்தனர். வானம் தெளிவை இழந்தால் பிளந்துவிடும், பூமி அமைதியை இழந்தால் பிதுங்கிவிடும், ஆவி உயிரை இழந்தால் கருகிவிடும், பள்ளத்தாக்கு நிறையை இழந்தால் வறண்டுவிடும், உயிரினங்கள் வாழ்க்கையை இழந்தால் அழிந்துவிடும், அரசர்கள் உயர்வை இழந்தால் விழுந்துவிடுவார்கள். ஆகையால் உயர்வுதற்குத் தாழ்வு அடிப்படை, உன்னதமதற்கு கீழ்மை அடித்தளம். அதனால்தான் அரசர்கள் தங்களை உதடும், கைமீறியும், நன்னம்பலரும் என்று அழைக்கிறார்கள். இது தாழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்லவா? இல்லையா? ஆகையால் பல புகழ்களை விரும்பினால் புகழே இராது. ஒளிரும் மணி போல் இருக்க வேண்டாம், கவிதையான கல் போல் இருக்க வேண்டாம்.