निर्विशेषहृदयः साधुः

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अस्मिन्नध्याये उच्यते यत् साधुः स्वयं काञ्चन स्थिरां मनःस्थितिं न धारयति, किन्तु जनानां मनोभावानेव स्वीकरोति। सः शुभेषु च अशुभेषु समानमनोभावं धारयति, विश्वासिनां च अविश्वासिनां च समक्षं समानां स्थितिं प्रदर्शयति। जनास्तेषां श्रवणेक्षणयोः अत्यन्तं आसक्तास्तिष्ठन्ति, परंतु साधुः तान् बालकानिव संरक्षति।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

अहं कदाचित् केवलं ममैव मतिमां अनुसरामि। परंतु एतत् ज्ञानं मां प्रेरयति यत् अहं निरन्तरं स्वचित्तं परिवर्तयन् अनात्मनः अन्येषां चित्तैः सह एकतां भजेयम्।

अद्य किं करवाणि?

आज अहं कस्मिंश्चित् मानवे यः मम मतिमः भिन्नां वा विरोधिनां वा मतिं प्रकटयति, तस्मिन् समये पूर्वं श्रवणं करिष्यामि, ततः समानभावेन प्रत्युत्तरं दास्यामि।