Chapter 7

ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਉਮਰ

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਦੀਵੀ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜੀਊਂਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸੰਸ਼ਲ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਮੁਰਾਦ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਮੁਰਾਦ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਡੂੰਘਾ ਚਿੰਤਨ

ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੈ?

ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜੀਊਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਉਮਰ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੇ। ਅਸੀਂ ਜਿਉਂਂ ਜਿਉਂਂ ਆਪਣੇ ਪੱਲੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡਾ ਅਸਲ ਸੁਭਾਉ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਦਾ ਹੈ?

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਿੱਟੇ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪੱਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਘੱਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਭਾਉ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਨਿੱਜੀ ਲਾਭ ਦੀ ਤਾਂਘ ਤਿਆਗਣ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਹਜ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਦੀ ਉਮੀਦ ਦੇ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਿੱਟਾ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਆਪਣੇ ਪੱਲੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ ਦੇਖਾਂਗਾ ਕਿ ਕੀ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਮੁਰਾਦ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਸੰਬੰਧਿਤ ਅਧਿਆਏ

ਮੇਰਾ ਚਿੰਤਨ

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →