Chapter 49

ऋषिको निश्चित मन हुँदैन

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
ऋषिको कुनै निश्चित मन हुँदैन,
उ कृपालुहरूको मनलाई नै आफ्नो मन बनाउँछन्।
जो सद्व्यक्ति हुन्, म उनीहरूलाई सद्व्यवहार गर्छु;
जो असद्व्यक्ति हुन्, म पनि उनीहरूलाई सद्व्यवहार गर्छु—
यसरी सद्व्यवहारको पुण्य प्राप्त हुन्छ।
जो विश्वासयोग्य छन्, म उनीहरूमाथि विश्वास गर्छु;
जो विश्वासयोग्य छैनन्, म पनि उनीहरूमाथि विश्वास गर्छु—
यसरी विश्वासको पुण्य प्राप्त हुन्छ।
ऋषि संसारमा रहँदा,
आफ्नो मनलाई संसारको मनसँग मिलाउँछन्।
साधारण मानिसहरूले आफ्नो कान र आँखामा मात्र ध्यान दिन्छन्,
तर ऋषिले सबैलाई बच्चाको जस्तै माया गर्छन्।

गहिरो चिन्तन

यो अध्याय के बारेमा छ?

यो अध्याय भन्छ कि सांचो ऋषिको कुनै निश्चित विचार वा पूर्वाग्रह हुँदैन। उनी सबै मानिसहरूलाई एउटै करुणाको दृष्टिबाट हेर्छन्—राम्रा र नराम्रा दुवैलाई। जो ठीक छन् उनीहरूमाथि विश्वास राख्छन्, जो ठीक छैनन् उनीहरूमाथि पनि विश्वास राख्छन्। यसरी उनी मानवीय पूर्वाग्रहभन्दा माथि उठ्छन् र सबैप्रति समान प्रेम देखाउँछन्।

यो मसँग कसरी सम्बन्धित छ?

मेरो जीवनमा पनि यो सिक्नु छ कि म मानिसहरूलाई उनीहरूको बाहिरी व्यवहार वा मेरो पूर्वाग्रहका आधारमा होइन, तर उनीहरूको आवश्यकताबाट हेर्न सकूँ। जब कोही मप्रति कठोर वा अविश्वासी हुन्छ, त्यसलाई प्रतिक्रियाको रूपमा लिनुको सट्टा, म सहानुभूतिका साथ हेर्न सकूँ। यसले मलाई आफ्नै अहंकार र पूर्वाग्रहबाट मुक्त हुन मद्दत गर्छ।

आज मैले के गर्नुपर्छ?

आज एकजना मानिससँग कुरा गर्दा—जो मनमा लागेको छैन—उसलाई न्याय गर्ने प्रयास नगरी, म सधैँजस्तै सामान्य र सौहार्दी हुनेछु। उसको कुरा सुनेर, उसको भावनामा स्थान दिएर, म आफूलाई ऋषिको जस्तै करुणाको मार्गमा अभ्यास गर्नेछु।

सम्बन्धित अध्यायहरू

मेरो चिन्तन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →