सुन्दरता र असुन्दरताको चेतना

जब संसारले सुन्दर कुरालाई सुन्दर भन्छ, त्यसैले असुन्दर कुरा उत्पन्न हुन्छ; जब सबैले राम्रो कुरालाई राम्रो भन्छन्, त्यसैले खराब कुरा पनि उत्पन्न हुन्छ। त्यसैले, हुने र नहुने एउटै होइनन्—एकले अर्कोलाई जन्माउँछ; सजिलो र गाह्रो एउटै होइनन्—एकले अर्कोलाई पूर्ण बनाउँछ; लामो र छोटो एउटै होइनन्—एकले अर्कोको विपरीत देखाउँछ; अग्लो र होचो एउटै होइनन्—एकले अर्कोलाई अर्थ दिन्छ; ध्वनि र प्रतिध्वनि एउटै होइनन्—एकले अर्कोसँग मिलेर सङ्गीत बनाउँछ; अघि र पछि एउटै होइनन्—एकले अर्कोलाई क्रम दिन्छन्। त्यसैले ज्ञानी व्यक्तिले निष्क्रिय कार्य गर्छ, मौन शिक्षा दिन्छ; वस्तुहरूलाई उत्पन्न हुन दिन्छ तर तिनीहरूलाई रोक्दैन, तिनीहरूको स्वामित्व लिंदैन, तिनीहरूमा निर्भर हुँदैन, र सफलतापछि पनि बस्न चाहँदैन। किनभने ऊ बस्दैन, त्यसैले उसको सफलता कहिल्यै जाँदैन।