Chapter 48

စာသင်ခြင်းသည် တစ်ရက်ခြင်းဆီ တိုးပွားလာသည်၊ တော်လမ်းကို ရှာဖွေခြင်းသည် တစ်ရက်ခြင်းဆီ လျော့နည်းသွားသည်

为学为道无为损

Original

为学日益，为道日损。损之又损，以至于无为。无为而无不为。
取天下常以无事，及其有事，不足以取天下。

ဘာသာပြန်ဆိုချက်

စာသင်ခြင်းသည် တစ်နေ့တစ်နေ့ အသိပညာများ တိုးပွားလာသည်။ တော်လမ်းကို ရှာဖွေခြင်းသည် တစ်နေ့တစ်နေ့ ကိုယ်ပိုင်းရာထူး၊ အယူအဆ၊ သတ်သတ်မှတ်မှတ်များကို လျော့နည်းအောင် စွန့်လွှတ်သွားသည်။ ဤသို့ လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ၊ ထပ်မံ လျော့နည်းသွားသည်နှင့်အမျှ၊ နောက်ဆုံးတွင် အကုန်လုံး မလုပ်ကိုင်ခြင်း (ဝါ) သဘောထား အေးဆေး ဖြစ်လာသည်။ မလုပ်ကိုင်သော သူသည် မည်သည့်အရာကိုမှ မပြီးဆုံးသော (၄) သဘော၊ မည်သည့်အရာကိုမှ မဖန်တီးနိုင်သော (၅) သဘော မရှိတော့ပါ။

လောကကို သိမ်းပိုက်လိုသူသည် အရာရာကို တင်းတိမ် စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ကိုယ်စီးသန်း မလုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြင့် ရရှိသည်။ သို့သော် အကယ်၍ မိမိကိုယ်ကို မတော်တဆ ပိတ်ကားခြင်း၊ တားဆီးခြင်း၊ အားထုတ်လုပ်ကိုင်ခြင်းများ ပြုမိပါက၊ ထိုသူသည် လောကကို သိမ်းပိုက်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ပါ။

နက်ရှိုင်းသော တွေးဆချက်

ဒီအခန်းကဘာအကြောင်းလဲ?

ဤပိုင်းကို သင်ပေးသည်မှာ - အသိပညာ ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် တော်လမ်းကို ရှာဖွေခြင်းတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းစဉ်များ ဖြစ်သည်။ စာသင်ခြင်းသည် အရာများကို ပေါင်းထည့်ခြင်း ဖြစ်သည် (အသိပညာ၊ အတတ်ပညာ၊ အောင်မြင်မှုများ)။ တော်လမ်းကို ရှာဖွေခြင်းသည် အရာများကို နုတ်ယူခြင်း (အယူအဆမှားများ၊ ရူးသွပ်မှုများ၊ မလိုလားအပ်သော ဆန္ဒများ) ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် လက်တွေ့ကျသော မလုပ်ကိုင်ခြင်း (wu wei) သို့ ရောက်ရှိသည်။

ဤသည် ကျွန်ုပ်နှင့် မည်သို့ ဆက်နွှယ်သနည်း?

ကျွန်ုပ်သည် မနေ့ကမှနောင်တောင်းတဲ့ ရည်မှန်းချက်များ၊ ယနေ့ ပိုင်ဆိုင်လိုသော အရာများကို တွေးတောမိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤရက်ပါ နေ့စဉ် တောင်းဆိုချက်များ၊ လိုအပ်ချက်များ၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရမည်ဟု ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ရေးသားမိပါသည်။ ဤသို့ ပေါင်းထည့်နေရာ၌ - မလိုအပ်သော ဆန္ဒများ၊ ကိုယ်ပိုင်းရာထူးများကို မရှာဖွေသင့်ကြောင်း သတိပေးခြင်း ခံရပါသည်။

ယနေ့ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်သင့်သနည်း?

ယနေ့၊ ကိုယ့်အတွက် (၁) မလိုလားအပ်သော ဆန္ဒ (၂) မဖြစ်နိုင်သော အယူအဆ (၃) မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်ဟု ထင်မြင်ယူဆချက် ဤသုံးခုကို ရှာဖွေ ခွဲခြားပါ။ (၃) သာမက (၁) နှင့် (၂) ကိုလည်း အေးချမ်းစွာ လက်ခံလိုက်ပါ။

ဆက်နွှယ်သည့် အခန်းများ

Wang Bi (226–249 CE)

为学日益，务欲进其所能，益其所习。为道日损，务欲反虚无也。无为而无不为，损之又损，以至于无。取天下，常以无事，及其有事，不足以取天下。

James Legge (1891)

He who devotes himself to learning (seeks) from day to day to increase (his knowledge); he who devotes himself to the Tao (seeks) from day to day to diminish (his doing). He diminishes it and again diminishes it, till he arrives at doing nothing (on purpose). Having arrived at this point of non-action, there is nothing which he does not do.

AI Modern

ကျွန်ုပ်၏ တွေးဆချက်

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

"This chapter made me think..."

"I plan to..."