আত্মা অরূপ শৰীৰ একেলগ ৰাখা

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ে কৈছে যে দেহ আৰু আত্মাক একত্রিত ৰাখিব লাগে, শিশুৰ দৰে নির্দোষ আৰু কোমল হ'ব লাগে, মন পৰিষ্কাৰ ৰাখিব লাগে, আৰু নিষ্ক্রিয়ভাবে শাসন কৰিব লাগে। ই বিশ্বাস কৰে যে জীৱন দিয়াৰ গুণেই আটাইতকৈ উচ্চ গুণ।

অনৌবা মখোয়না ইমাদা কনাদা চাওখৎকৈ?

মোৰ জীৱনত, মই প্ৰায়ে মোৰ শৰীৰ আৰু মনৰ মাজত সংযোগ বিচ্ছিন্ন হোৱা অনুভৱ কৰো। কাম আৰু ব্যস্ততাৰ মাজত মই আত্মাৰ পৰা দূৰ হৈ যাওঁ। এই অধ্যায়ে মোক স্মৰণ কৰাই দিয়ে যে সত্যিকাৰ শান্তি পাবলৈ বাহ্যিক কামৰ পৰাও অন্তৰ্জগতৰ যত্ন ল'ব লাগে।

নুংশিবদা ইনা হায়বা তৌগনি?

আজি মই কমেক ১০ মিনিট নিষ্ঠাৰে শ্বাস-প্রশ্বাসৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিম, শিশুৰ দৰে কোমল হ'বলৈ চেষ্টা কৰিম, আৰু নিজৰ কামৰ ফলাফলৰ বাবে অহংকাৰ নকৰি ধৈর্য্যৰে কাম কৰিম।