Capitolo 37

O Sënso o l'è sempre sensa azion

道常无为而无不为。侯王若能守之,万物将自化。化而欲作,吾将镇之以无名之朴。无名之朴,夫亦将无欲。不欲以静,天下将自定。
O Sënso o l'è sempre sensa azion, eppò o l' fan tucco. Se-i prìncipi e-i goernanti peulan tegnì a sto prinçippio, tutte e cose se trasformian da sole. Quan che-e se trasformian e se comensan a deseiâ, i allento con a sempliçitæ do Sënso sensa nomme. A sempliçitæ sensa nomme a g'â nemmàn di desei. Se no gh'è di desei, se ie in Reposo, e o mondo o se stabilisce da seul.

Riflessiàn profónda

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o dixe che o Sënso o l'agisce sensa forsa, sensa premua, eppò o l' ottêgne tutto. O meistro o l'ensenña che quan che se cerca de agì troppo, se oten solo confuxion. A naturæ a funçiona da sola, se a se lassa freqÜia.

Còs'o g'ha a fâ con me?

Inta me sciùrtia, o l'è diffiçile aceptâ o Reposo. Vöjo sempre faî, controlâ, ëxgê. Sto capitolo o me amemôja che a veitæ a se troeuva inta l'axion minima, inta l'acceptâ o flussso da viâ.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Inte st'xon a Provo a lasciaî che e cose e se fäscian sensa entrovenì. Se no posso faî nada, o ne faò; se poedo, o lasso che o Sënso o guîdi e cöse sensa a me interventa.

Capîtoli corelæ

A meña reflexion

Còs'eistan t'ispîa? Còmme a l'aplîcchi?

Demanne a Laotzu de sto capitolo Conversasciàn complèta →