Chapter 47

Tanpa Medal saking Lawang

不出户,知天下;不窥牖,见天道。其出弥远,其知弥少。
是以圣人不行而知,不见而名,不为而成。
Tanpa medal saking lawang, saged ngertosana donya kabèh; tanpa nyilemaken jendhela, saged ndeleng dalaning swarga. Sing luwih teka adoh, pengetahuane luwih sithik. Mangka wong ingkang winenang ora mlaku nanging ngertos, ora ndeleng nanging sinebut, ora tumindak nanging dumunoh.

Renungan Jero

Apa isi bab iki?

Chapter iki ngandhut filsafat yen ilmu sejati ora perlu dipungkasi nganggo mlaku-mlaku utawa nggolek ing njaba. Orang kang pinter bisa ngertos kabeh donya tanpa medal saka omah, saged ndeleng aturan agung tanpa perlu nyilemaken jendhela. Makin adoh mlaku, mula pengetahuane luwih sithik. Wong wicaksana ora mlaku nanging ngerti, ora ndeleng nanging bisa nemokake jenenge, ora tumindak nanging bisa ngrampungake.

Piranti hubungane aku?

Ing kahidupanku, asring nganggep yengolek ilmu kudu ng走廊golek ing endi-endi, mlaku adoh, ngulasi akeh. Nanging chapter iki ngandhut pangandikan sing ngelokake ati - yen ilmu sing paling jero saged dipunempuk tanpa kudu ng走廊golek ing njaba. Kadhangkala akulupa yen wisdom kuwi ana ing njero, ora perlu ng走廊golek ing endi-endi.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Dina iki aku arep njupuk wektu kanggo guyub karo ati ndhidhik, ora ng走廊golek kanca ing njaba. Saged ngambi wektu kanggo meditasi utawa mung ngaso ing sawise mlaku tanpa tujuan. Aja mlaku-mlaku tanpa perlu, nanging aja lali ndeleng menyang njero.

Babagan Terkait

Pantulan Kula

Apa bab iki nggugah inspirasimu? Bagaimana cara ngelakoni?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →