Chapter 52

जगताक एक सुरवात

天下有始,以为天下母。既得其母,以知其子;既知其子,复守其母,没身不殆。
塞其兑,闭其门,终身不勤。开其兑,济其事,终身不救。
见小曰明,守柔曰强。用其光,复归其明,无遗身殃,是为习常。
जगताक एक सुरवात आसा, हांणी जगताची आवय आसा. जर ताणी आवय ह्या गोष्टीचो ज्ञान मेळयतात, तर ताणी आपल्या पोरसांक अंतर दितात; आनी जर ताणी आपल्या पोरसांक जाणतात, तरी शेवटी आपल्या आवयक पय轮回 घेतात, असो कसलोच धोकों ना. ताणी आपलीं इंद्रियां बंद करून आपले दारां नीट लायतात, असो तांचो जिवित सदां उजवो रावतात. जर ताणी आपलीं इंद्रियां उकतां दिवन मेल्याचें काम करतात, तर तांचो जिवित कसलोच उपकार ना. ल्हान गोष्टींक पळोवन समजप, हेंच खरें प्रज्ञेचें चिन्ह आसा; कोमलपणाक हात धरप, हेंच खरें बळ आसा. ताणी प्रकाश वापरुन परत आपल्या प्रज्ञेक येवन मेळटात, आनी ताका कसलेंच अनर्थ ना, हें सदाचें अभ्यास दाखोवप आसा.

गहन चिंतन

हो अध्याय कसल्याविशयांत आसा?

हें प्रकरण सांगता कि जगताक एक सुरवात आसा, जिचाक आपण जगताची आवय म्हण्टात. जेन्ना आपण ह्या सुरवातीक (तायाक) जाणतात, तेन्ना आपण सगळ्यान सृष्टीकूय जाणतात. जर आपण सृष्टीक जाणतात आनी परत त्या सुरवातीक धरतात, तर आपल्या आयुद्यांत कसलोच धोकों ना. आपलीं इंद्रियां आनी मन शांत दवरप, हेंच खरें ज्ञान आसा. ल्हान गोष्टींतूय सत्य पळोवप, हेंच खरें प्रज्ञेचें चिन्ह आसा.

हें माका कितें संबंधित आसा?

ह्या प्रकरणातल्यान म्हण फुकट लेता कि आपल्या जिवितांत सगळ्यान म्हत्वाचें म्हळ्यार सुरवातीक (तायाक) धरप आसा. आपलीं इंद्रियां सदां उकतां दिवन मेल्याच्यान वाटेर सरकता. जेन्ना मी मन शांत दवरतों आनी ल्हान गोष्टींतूय शिकत रावतों, तेन्ना म्हण फुकट लेता कि मी खरो अर्थान प्रज्ञवान जाता.

आयज म्हजें कित्तें करप?

आयता मी कमी कमी केल्ल्या इंद्रियांक विश्राम दितलों - कांय वेळ मौन धरतलों, निसर्गांत बसतलों, आनी फकत पळोतलों कि काय चालू आसा. ह्यो क्षणां म्हण मजकांर बळ आनी प्रज्ञा दितल्यो.

संबंधित अध्याय

माझें चिंतन

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →