فصل 25

چهار بزرگ

有物混成,先天地生。寂兮寥兮,独立不改,周行而不殆,可以为天下母。
吾不知其名,字之曰道,强为之名曰大。大曰逝,逝曰远,远曰反。
故道大,天大,地大,王亦大。域中有四大,而王居其一焉。
人法地,地法天,天法道,道法自然。
چیزی هست که از آمیختگی پدید آمده، پیش از آسمان و زمین زاده شده است. چه آرام و بی‌صدا! چه تنها و不变! به خودی خود می‌ایستد و دگرگون نمی‌شود، در همه جا می‌گردد و خسته نمی‌گردد. می‌توان آن را مادر جهان نامید. نامش را نمی‌دانم، ناچار آن را «تائو» می‌خوانم و ناچار آن را «بزرگ» می‌نامم. بزرگ به معنای روان شدن، روان شدن به معنای دور شدن، دور شدن به معنای بازگشتن. پس تائو بزرگ است، آسمان بزرگ است، زمین بزرگ است، و پادشاه نیز بزرگ است. در جهان چهار بزرگ وجود دارد و پادشاه یکی از آن‌هاست. انسان از زمین پیروی می‌کند، زمین از آسمان پیروی می‌کند، آسمان از تائو پیروی می‌کند، و تائو از طبیعت خود پیروی می‌کند.

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این باب از چیزی می‌گوید که پیش از همه چیز وجود داشته و مادر جهان است. آن را تائو می‌نامیم، اما نام حقیقی ندارد. چهار بزرگ در جهان هست: تائو، آسمان، زمین و پادشاه. هر یک از دیگری پیروی می‌کند و در نهایت همه به طبیعت خود بازمی‌گردند.

این چه ربطی به من دارد؟

در زندگی‌ام، گاهی به دنبال نظم و قانونی بیرونی می‌گردم، اما این باب به من یادآوری می‌کند که همه چیز از یک منبع واحد می‌آید و باید به طبیعت خودم اعتماد کنم. مانند تائو که از خود پیروی می‌کند، من نیز باید به درون خود بنگرم.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، یک لحظه سکوت کن و به این فکر کن که چه چیزی در زندگی‌ات «طبیعی» است و بدون زور و اجبار جریان دارد. سپس یک کار کوچک را مطابق با آن طبیعت انجام بده.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →