Kabanata 77
An Panganga-unan kan Langit
Oryihinal
天之道，损有余而补不足。人之道则不然，损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下？唯有道者。是以圣人为而不恃，功成而不处，其不欲见贤。
Pagsasalin
An panganga-unan kan langit, pinapababa an may labis asin pinapataas an may kulang. An pamamayoho kan tao dai man susi an sama—pighin-hin pa ngani an may kulang para magin mahal kan may labis.
Nin-o an may labis ngani makapagtao sa bilog na kaaraman? An mga taong nagsusunod sanang Panganga-unan. Ta huli diyan, an mga batheo naggibo pero dai nanganggana, nagin marhay pero dai nanganggana, asin dai gusto magpakita kan saiyang kagurangan.
Mga Deep na Pagnin可以对
Anong tema kan kabanatang ini?
An kabanelan na ito minasaysay kun pano an panganga-unan kan langit minapag-undo kan balance sa bilog na kinaban. Minamataan niya an pagsabat kan may mataas asin pagsagana kan may baba, na mayo ini sa pagboot kan tawo kundi sa natural nanganggana. An pinakamahalagang punto iyo an pagkakaiba between heaven asin tawo: an langit minatao sa may kulang gikan sa may labis, aling an tawo iyo an kabaliktaran—pighin-hin an kulang para sa may labis.
Pano ini sa sako?
Sa saiyang buhay, minsan akong naghahangyo kan saindang atensyon asin panahon. Ini napaka-iba kan satuyang kinaban na nagbibigay ng marhay sa may marhay na. An talinga na ito nagtatanda sa sako na an tunay na kasaganaan iyo an kakayanan na makapagtao, dai an kakayanan na magtipon. Sa lambing sako, akong nadadaya na minoon ako kan saindang kasaganaan.
Ano an dapat kong gibuhon ngunyan?
An pagsasadiri ko kan marhay o an kakayanan ko—pighihingo ko ini sa mga paraan na makakabulig sa iba: pagbabahagi kan saiyang tiempo sa pamilya, pagtuturo sa aking kaaraman sa katawhan, o pagpapasimple sa sadiring pamamahi. An lambing hatag sa sako iyo an pagigin parte kan natural na pagpapa-undo kan balance.
Katambay na Kabanata
Sakong Pagpapalag
Ano an ginigibo kan ini saimo? Pano mo iyan gigibuhon?