Chapter 20
Белемде ташлау — ҡайғыһыҙлыҡ
Original
绝学无忧。唯之与阿，相去几何？善之与恶，相去若何？人之所畏，不可不畏。荒兮其未央哉！
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
Тәржемә
Белемде ташлаһаң — ҡайғы юҡ. Рөхсәт һәм кире ҡағыу — улар араһында ниндәй айырма? Яҡшылыҡ һәм яманлыҡ — улар ниндәй алыҫ? Кешеләр нәмәнән ҡотола — шуның өсөн дә ҡотолорға мөмкин. Киңлек сикһеҙ, өҙөлмәҫ! Кешеләр шатланалар, байрамдағыларҙы кеүек, ябайҙарҙа кеүек. Мин берүҙем тыныс ҡына торамым, бер ни ҙә күрһәтмәйем, йәндәшеп көлмәгән сабый кеүек. Юғалып йөрөгән кеүек. Кешеләрҙең барыһының да артыҡлығы бар, ә мин берүҙем юғалтыуҙамын кеүек. Мин ялған кеше ҡалҡымы булмаҫмын! Тотһоҙлоҡта. Йомшаҡ кешеләр асыҡ күренгәндәр, мин берүҙем ҡараңғыла. Йомшаҡ кешеләр нәзек күҙле, мин берүҙем тыныш. Киңлектәй диңгеҙ кеүек, дауыл кеүек туҡтауһыҙ. Кешеләрҙең барыһының да маҡсаты бар, ә мин берүҙем түбән һәм ярлымын. Мин берүҙем башҡаларҙан айырыламын — ана шуның өсөн дә Ананы туҡландырам.
Тәрән уйланыу
Был бүлектә нимә тураһында?
Был бүлектә Дао юлындағы кешенең яңғыҙлығы тураһында. Ул халыҡтан айырыла, ләкин шат түгел, ә тыныс. Башҡаларҙың бөтәһе лә файҙа һорай, ә ул берүҙе генә Анаға — Даоя — тотондо.
Ул минең тормошома нисек ҡағыла?
Күп ваҡытта мин дә халыҡ менән бергә «бал һуырырға» теләйем. Әммә Дао әйткәнсә, иҫ китмәле тыныслыҡ — халыҡтан айырылғанда ғына килергә мөмкин.
Бөгөн мин нимә эшләргә тейешмен?
Бөгөн көндө эшләмәҫ көн — ял көнө. Тыныс ултырырмын, уйланырмын, башҡа кешеләрҙе күҙәтермен.
Бәйле бүлектәр
Минең уйланыуым
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?