সেনা ব্যৱহাৰকাৰীয়ে কৈছিল

এই অধ্যায়টো কি বিষয়ে?

এই অধ্যায়ত যুদ্ধৰ গুপ্ত দৰ্শনৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে। আসল ৰণকৌশল হ'ল আক্রমণ নকৰা - ৰক্ষা কৰা আৰু পিছু হোঁওৱা। শত্রুক হেলন কৰাটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদ। যেতিয়া দুই পক্ষ সমান হয়, তেতিয়া যি পক্ষ শোক আৰু দয়াৰে যুঁজিছে, সেই পক্ষই জয়ী হয়।

ই মোৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্কিত?

মোৰ জীৱনত অনেক সংঘাত আহে - কামত, সম্পৰ্কত, ব্যক্তিগত সংগ্ৰামত। প্ৰতিটো যুঁজতে আগত যোৱাৰ প্ৰৱণতা মোৰ আছে। কিন্তু এই অধ্যায়ে শিকায় যে আসল শক্তি পিছু হোঁওৱাৰ মাজত আছে, আৰু দয়াৰে যুঁজিলে চূড়ান্ত বিজয় অনিবাৰ্য।

আজি মই কি কৰা উচিত?

আজি মই যিকোনো সংঘাতৰ পৰিস্থিতিত পিছু হোঁওৱাৰ পথ বিচাৰিম। আগত নিয়াৰ পৰিৱৰ্তে সহানুভূতিৰে চুপ কৰিম, শত্রুক হেলন নকৰিম, আৰু দয়াৰে সমাধান বы找 কৰিম। মনত ৰাখিম - শোকাকুল অন্তৰৱে যুঁজিলে ঈশ্বৰেও সহায় কৰে।